"คุณหญิงน้อยทั้งหลาย ปล่อยฉันไปเถอะ อย่าตีแล้ว เดี๋ยวตายเอานะ"
หลี่เฟิงกลับมาถึงถ้ำ ก็ได้ยินเสียงร้องครวญครางของซุนต้าโหวที่ปากถ้ำ
เขาถูกหม่าจวนจวนสองพี่น้อง และกู้เสี่ยวเจียกดลงกับพื้นซ้อม
ผู้หญิงสามคนนี้แต่ก่อนชอบแกล้งเขาประจำ
ตอนนี้มีอวี๋เสี่ยวลี่เพิ่มมาอีก คนนี้ซวยยิ่งกว่า
สาวน้อยคนนี้ถึงตัวเล็ก แต่หัวคิดสกปรกเพียบ
"พี่สาวสามคน ช่วยกดเขาไว้แน่นๆ หนูจะไปหาหนอนขนมาใส่ปากเขา"
อวี๋เสี่ยวลี่ซวยจริงๆ
ในหมู่เพื่อนร่วมชาติด้วยกัน เธอซวยที่สุด
"ฮ่าๆ ดีเลย ไอเดียดี"
ผู้หญิงสามคนนั้นหัวเราะอย่างมีความสุข
"เสี่ยวลี่ แกเต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยม ฟ้าดินเอ๋ย เมื่อก่อนข้าถูกพวกนางสามคนกดขี่จนหายใจแทบไม่ออก ตอนนี้ยังมีปีศาจน้อยมาเพิ่มอีก ขอให้ฟ้าช่วยข้าด้วยเถิด"
ซุนต้าโหวร้องขอความช่วยเหลือจากฟ้าอย่างสิ้นหวัง
อันที่จริง ด้วยความสามารถของเขา การต่อกรกับผู้หญิงกลุ่มนี้เป็นเรื่องง่ายมาก
ถึงเขาจะผอมบาง หน้าตาแหลมหูแหลมตาคล้ายลิง แต่ผู้ชายย่อมแข็งแกร่งกว่าผู้หญิงโดยธรรมชาติ
เขาแค่ชอบอยู่ร่วมกับเหล่าสาวๆ
เพื่อทำให้บรรยากาศครึกครื้นเท่านั้นเอง
"เสี่ยวลี่ พวกเรากลับมาแล้ว เปิดประตูหน่อย"
ขณะที่พวกเขากำลังเล่นกันอยู่ในถ้ำ หลี่เฟิงก็ตะโกนขึ้น
"อ้าว พี่หลี่กลับมาแล้ว"
อวี๋เสี่ยวลี่กับพวกเปิดประตูหินจากในถ้ำ
"หลี่เฟิง พวกคุณไม่เป็นไรใช่ไหม?"
เห็นพวกเขากลับมา หลินผิงรีบถามด้วยความกังวล
หยางเหมยกุยก็มองทั้งสามคนด้วยความเป็นห่วงเช่นกัน
"พวกเราไม่เป็นไร" หลี่เฟิงยิ้มตอบ
"ไอ้สัตว์สองตัวนั้นตายหรือยัง?" หยางเหมยกุยถาม