"กู่โชวเทียน เพื่อรับมือกับภัยจากคนป่า ข้ากับจิงหลานอยากให้พวกเจ้าสองพี่น้องช่วยกันปกป้องพวกสาวเพื่อนร่วมชาติ"
"หากพวกเจ้ายอมปกป้องพวกนาง ต่อไปจะมีอิสระในการหาคู่ ไม่ขาดแคลนผู้หญิง"
อ้วนตุ้ยยังคงตะโกนอยู่นอกปากถ้ำ
แต่ในถ้ำเงียบกริบไม่มีเสียงตอบรับ
จิงหลานขมวดคิ้ว สองพี่น้องนั่นไม่ยอมตอบอะไรเลย
"พี่ชาย ไอ้สัตว์สองตัวนั้นไม่ตอบรับ คิดว่าพวกมันคงไม่อยู่ในถ้ำ อาจจะออกไปล่าสัตว์" อ้วนตุ้ยเอ่ยขึ้น
"อืม พวกมันอาจจะไม่อยู่ในถ้ำ"
หลี่เฟิงเดินออกมาจากหลังต้นไม้ใหญ่
เขาคิดว่าไอ้ขี้แพ้สองตัวนั้นคงไม่อยู่ในถ้ำ
ด้วยนิสัยของไอ้สัตว์สองตัวนั้น หากได้ยินคำชวนของอ้วนตุ้ย คงไม่ปฏิเสธแน่นอน
ต่อให้จะมีความสงสัย ก็คงออกมาเจรจาต่อรอง ทดสอบว่าจริงหรือเท็จ
แต่ทั้งคู่กลับไม่มีปฏิกิริยาใดๆ เลย พิสูจน์ได้ว่าพวกมันไม่อยู่ในถ้ำ
"ไอ้สัตว์สองตัวนั้นไม่อยู่ในถ้ำ จะทำยังไงดี?" อ้วนตุ้ยถาม
"เข้าไปดูในถ้ำสิ" หลี่เฟิงอยากจะยืนยันว่าทั้งคู่อยู่ในถ้ำหรือไม่
"ถ้าไอ้สัตว์สองตัวนั้นจู่ๆ ลงมือกับข้า ลอบทำร้ายข้า ข้าก็ตายห่าเป๊ะ"
อ้วนตุ้ยไม่กล้าเข้าไปในถ้ำของทั้งคู่ง่ายๆ
"ตราบใดที่จุดประสงค์ของเจ้าเป็นผลดีต่อพวกมัน และมีจิงหลานอยู่ข้างหลัง ไอ้สองตัวนั้นจะไม่ลอบทำร้ายเจ้า" หลี่เฟิงกล่าว
"แน่ใจนะ?" อ้วนตุ้ยยังมีความกังวลอยู่บ้าง
"อืม ข้าแน่ใจ เพราะเจ้าไม่ได้เป็นภัยคุกคามมากมายขนาดนั้น"