เอาชีวิตรอดบนเกาะร้าง ผู้ติดตามของฉันทั้งแกร่งทั้งน่ารัก

ตอนที่ 102 อย่าไปเลย อันตรายเกินไป

6 นาที· 1.3K คำ

แม่น้ำสายนี้ผิวหน้ากว้างใหญ่ แต่กระแสน้ำค่อนข้างตื้น

คาดว่ายังไม่ถึงฤดูฝนตกหนัก กระแสน้ำจึงตื้นมาก

แม้วันนี้จะมีฝนตกหนักอยู่ครู่หนึ่ง แต่ก็ตกไม่นาน

ดูจากร่องรอยท้องน้ำ ในฤดูฝนตกหนัก แม่น้ำจะลึกระหว่างหนึ่งถึงสองเมตร

ตอนนี้อยู่ในช่วงน้ำแล้ง

หลี่เฟิงหาจุดที่ค่อนข้างแคบได้แล้ว ก็ใช้ก้อนหินมากองไว้กลางแม่น้ำ

เขาอยากทำเป็นเขื่อนเล็ก ๆ

พอปลาตัวน้อยจากต้นน้ำว่ายมาถึงตรงนี้ ก็ต้องมารวมกันอยู่ในแอ่งน้ำแน่

จัดการเสร็จ เขาก็ตัดกิ่งไม้มาสองสามกิ่ง โยนลงไปในเขื่อนเล็กนั้น

ปลาชอบกินหญ้าสดกับใบไม้ที่สุด

ฟ้าค่อย ๆ มืดลง ตอนนี้น่าจะราว ๆ ห้าโมงเย็น

กะว่าอีกสองสามชั่วโมงก็จะมืดแล้ว

หลี่เฟิงกลับมาที่ถ้ำ ระหว่างทางเก็บหญ้าแห้งมาเต็มเลย

เขาเอากองหญ้าแห้งไปผิงไว้ริมแม่น้ำ

ตกกลางคืนก็เอามาปูพื้น พอใช้รองนอนแบบขอไปที

ถึงหญ้าแห้งพวกนี้จะไม่นุ่มสบายเหมือนหนังสัตว์ แต่ก็ยังดีกว่าไม่มีอะไรเลย

"พี่หลิน ในแม่น้ำมีปลาไหมคะ"

อวี๋เสี่ยวลี่ยนั่งยอง ๆ ปิ้งเนื้อย่างข้างกองไฟ

หลินผิงใช้หม้อเหล็กต้มผักป่ากับเห็ด

"น่าจะมี" ถึงยังไม่เห็นปลา แต่หลี่เฟิงกะว่าน่าจะมี

ที่ไหนมีน้ำ ที่นั่นก็มีปลา

"เมื่อกี้พวกเราป้อนน้ำเกลือให้เธอนิดหน่อย เธอก็กินน้ำอุ่น พอเราเอาเสื้อผ้ามาผึ่งไฟให้แห้ง อาการก็ดีขึ้นมาก"

หลินผิงมองเด็กสาวคนนั้นด้วยความสงสาร

อายุยังน้อยแท้ ๆ แต่กลับมาตื่นตระหนกอยู่ในป่า

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป