"ประธานหลิน คุณอยากรู้ว่าหลินถิงอยู่ที่ไหน ก็ให้หลี่เฟิงพาผมไปด้วย"
"ขอแค่ผมรอดชีวิต ผมรับประกันว่าจะให้คุณได้พบหลินถิง"
เหลยเฒ่าหู่นอนอยู่บนพื้น สะกดกลั้นความเจ็บปวดหลอกล่อหลินผิง
"อย่าไปเชื่อมัน ไอ้สัตว์นี่เพื่อเอาชีวิตรอดจงใจหลอกคุณ"
ตอนที่หลินผิงเผลอใจ หลี่เฟิงก็ตะโกนเตือนเสียงดัง
"ป้าหลิน อย่าให้เขาหลอกนะ"
อวี๋เสี่ยวลี่เป็นห่วงว่าเธอจะถูกหลอก
"ฮ่าๆๆ ท่านประธานหลิน ผมรู้จริงๆ ว่าหลินถิงอยู่ที่ไหน ขอแค่คุณกล้าพนัน ผมจะไม่ทำให้คุณผิดหวัง"
"ขอแค่คุณกล้าพนัน ผมรับประกันว่าจะให้พวกคุณได้พบหน้ากัน"
เหลยเฒ่าหู่จ้องหลินผิงด้วยแววตาชั่วร้าย
เขาไม่ยอมตายที่นี่
ถึงจะตาย ก็จะพาทุกคนตายไปด้วย เขาจะลากหลี่เฟิงสามคนไปตายพร้อมกัน
"ไอ้สัตว์ อย่าคิดมาหลอกฉัน"
หลินผิงได้สติกลับมาก็รู้สึกตัวทันที
เธอรู้ว่าอีกฝ่ายกำลังหลอกลวงตัวเอง
"ท่านประธานหลิน ผมขอสาบานต่อฟ้า ผมไม่ได้หลอกคุณ ขอแค่คุณกล้าพนัน ผมจะไม่ทำให้คุณผิดหวัง"
เหลยเฒ่าหู่ยกมือขึ้นอย่างยากลำบาก พลางกล่าวคำสาบานต่อฟ้า
"ถุย!" หลินผิงพูดอย่างดุร้าย "ถึงแกจะรู้ว่าเถิงเอ๋อร์อยู่ที่ไหนจริงๆ ฉันก็ไม่ให้หลี่เฟิงเสี่ยงหรอก"
"ตามหาเถิงเอ๋อร์เป็นเรื่องส่วนตัวของฉัน ฉันไม่อยากทำให้หลี่เฟิงกับเสี่ยวลี่เดือดร้อน แกตัดใจเสียเถอะ"
หลินผิงน้ำตาไหลอาบแก้มกัดฟันแน่น
ถึงเหลยเฒ่าหู่จะรู้ว่าเถิงเอ๋อร์อยู่ที่ไหน
เธอก็จะไม่ทำการแลกเปลี่ยนนี้
เธอไม่อยากทำให้ทั้งสองคนเดือดร้อนเพราะลูกสาว
ถ้าเพียงแค่เอาชีวิตของเธอเอง เธอก็ยอม