"ให้ตายเถอะ ถึงแกจะกลายเป็นผีดิบ ผุดขึ้นมาจากหลุม ข้าก็สู้แกได้"
หลี่เฟิงตกใจ แต่นึกถึงคำที่ปู่เคยสอนไว้
เขารวบรวมความกล้า ตั้งสติและรับมืออย่างใจเย็น
เขาก็ไม่เชื่อว่าโลกนี้จะมีผีดิบ
ฟืด~ฟืด~
ศพของถงเหมิ่งล้มลงกับพื้น จู่ ๆ ก็มีเสียงประหลาดดังขึ้น
เห็นหัวดำขนาดใหญ่ ค่อย ๆ ชูขึ้นเหมือนเห็ดยักษ์
สิ่งดำทะมึนนั้น ในยามค่ำคืนชวนขนลุก
สิ่งนั้นชูหัวขึ้น เผยให้เห็นครึ่งตัว หลี่เฟิงใจหายวาบ
เวรแล้ว งูตัวใหญ่ชะมัด
นี่มันงูจงอางราชา
งูตัวนี้คาดว่ายาวสี่ห้าเมตร
สัตว์เดรัจฉานนี้ลำตัวด้านล่างขดเป็นวง ครึ่งตัวบนชูขึ้น มองหลี่เฟิงอย่างเย็นยะเยือก
เมื่อคนและงูจ้องหน้ากัน หลี่เฟิงรู้สึกเย็นวาบไปทั้งตัว
สัตว์เดรัจฉานนี้อันตรายมาก แถมยังพ่นพิษได้อีก
ต่อให้ช้างถูกมันกัดก็ยังต้องล้มตึง
"ให้ตายเถอะ ในป่านี้มีงูจงอางราชาด้วย"
หลี่เฟิงยกคบเพลิงพลางถอยหลัง
ฟืด~ฟืด~
ขณะที่เขาถอยหลัง งูจงอางราชาก็เลื้อยคลานตามมา
ความรู้สึกหวาดกลัวกดทับเหมือนคลื่นยักษ์ซัดเข้าใส่
หลี่เฟิงยอมเจอหมาป่ายังดีกว่าเจอสิ่งนี้
งูจงอางราชาตัวนี้คงเพิ่งวางไข่เสร็จ
มันจึงต้องการขับไล่ภัยคุกคามออกจากอาณาเขต
เห็นสัตว์เดรัจฉานนี้บีบคั้นใกล้เข้ามา หลี่เฟิงไม่กล้าสู้ระยะประชิดตัว กลัวถูกพ่นพิษ
เขาก้มลงเก็บก้อนหินขึ้นมาก้อนหนึ่ง แล้วดีดออกไปอย่างแรง
ฟิ้ว~
ก้อนหินพุ่งออกไป โดนเข้างูจงอางราชาตรงตา