หลี่เฟิงต้องการทุ่มสุดกำลังจัดการเสือดาวให้สิ้นซาก
ก่อนที่งูประหลาดจะตามมาทัน รีบกำจัดสัตว์ร้ายนี่ก่อน
เขาพุ่งตัวราวสายฟ้า ไล่ตามเสือดาวอย่างสุดกำลัง
เจ้าสัตว์ร้ายนี่กระโจนเข้าหาสองสาว พยายามขบกัดอย่างบ้าคลั่ง
"พวกเราจะทุบแกให้ตาย"
ทั้งสองยกไม้พลองขึ้น ทุบใส่หัวเสือดาวพร้อมกัน
ปังปัง~
เสียงดังสนั่นสองครั้ง หัวเสือดาวโดนไปสองพลอง
"อ๊า~"
เจ้าสัตว์ร้ายโดนทุบหัวเข้าให้ ก่อนจะพุ่งเข้างับขาเรียวของหลินผิงอย่างรวดเร็ว
หลินผิงตกใจกรีดร้อง
เธอตั้งตัวไม่ทัน และไม่มีเวลาหลบแล้ว
"ป้าหลิน"
อวี๋เสี่ยวลี่ตะโกนด้วยความตื่นตระหนก
ขณะที่ขาใหญ่ของหลินผิงกำลังจะถูกงับ หลี่เฟิงก็คว้าหางเสือดาวไว้ และกระชากมันถอยหลังไปหนึ่งเมตรทั้งอย่างนั้น
โฮก~
เจ้าสัตว์ร้ายกัดขาหลินผิงพลาด ก็หันกลับมาจะงับแขนของหลี่เฟิง
"แกไปตายซะ"
หลินเฟิงจิ้วมีดเข้าใส่คอเสือดาวหนึ่งที
คอของเจ้าสัตว์ร้ายถูกแทงทะลุ เลือดพุ่งกระฉูด
มันนอนแผ่หราตรงพื้น กระตุกชัก
"ป้าหลิน ไม่เป็นไรนะ?"
อวี๋เสี่ยวลี่รีบลูบคลำขาใหญ่ของเธอ
"ฉันไม่เป็นไร เสี่ยวลี่ เมื่อกี้ขาฉันเกือบโดนกัดแล้ว"
พอคิดถึงฉากหวาดเสียวเมื่อครู่ หลินผิงก็ตกใจจนอยากร้องไห้
ยังดีที่ไม่โดนกัด ไม่งั้นผลลัพธ์คงร้ายแรงมาก
"ป้าหลิน ยังดีที่ขาคุณไม่เป็นอะไร ไม่งั้นเป็นความสูญเสียของพี่หลินแน่" อวี๋เสี่ยวลี่กล่าว
"ทำไมถึงเป็นความสูญเสียของเขาล่ะ?" หลินผิงไม่เข้าใจ
"ก็ถ้าขาคุณโดนกัด เขาก็ไม่มีขาให้ลูบอีกต่อไปไง"
สาวงามน้อยนี่ทั้งตลกทั้งขำ