หลี่เฟิงวิ่งออกจากป่าทึบ ก็เห็นคนป่าสามคน ล้อมสาวงามสองคนด้วยความยินดีปรีดา
ให้ตายสิ!
บนเกาะนี้มีคนป่าจริง ๆ ด้วย น่ากลัวชะมัด
คนป่าทั้งสามรูปร่างปานกลาง
พวกเขาเอาถึงไม้ขดเป็นมวยผม สวมหนังสัตว์ ผมทั้งสกปรกทั้งยุ่งเหยิง เท้าเปล่า
"อูลู่ลู่~"
"อูลู่ลู่~"
คนป่าทั้งสามล้อมสาวงามทั้งสอง เต้นระบำด้วยความยินดีปรีดา
พวกเขาคงไม่เคยเห็นคนสมัยใหม่ และไม่เคยเห็นสาวงาม
จู่ ๆ ก็เจอสาวงามน่ามอง มีเสน่ห์ถึงสองคน ก็อยากชิงตัวไปเล่นสนุก
พอเห็นสาวงามพวกนี้ ก็ตื่นเต้นแทบจะลอยขึ้นฟ้า
"อา หลี่เฟิง มีคนป่า มาช่วยเราด้วย"
หลินผิงสองคนตกใจร้องเสียงแหลม
พวกนางกลัวคนป่ามาก
ถึงจะเผ่าพันธุ์เดียวกัน แต่คนป่ามีความดุร้าย ไร้ความเป็นคน
คนป่าพวกนี้น่าจะมีเผ่า
มีสติปัญญาด้วย
อันตรายของพวกเขาเหนือกว่าสัตว์ป่ามากนัก
คนป่าสามคนนั้น ล้อมสาวงามสองคนอยู่หลายรอบ ก็เตรียมลงมือฉุดคร่า
"หลี่เฟิง มาช่วยเราด้วยนะ"
สองคนตกใจจนหน้าซีดเผือด ไร้สีเลือด
ถ้าพวกนางถูกคนป่าจับไป คงต้องทนทุกข์ทรมานยิ่งกว่าตาย มืดมนไร้อนาคต
หนักหนากว่าถูกสัตว์ป่าเล่นงานเสียอีก
ถูกสัตว์ป่าเล่นงาน ก็ตายสะอาดเรียบร้อย
แต่ถูกคนป่าจับไป ต้องทนถูกทรมานและย่ำยี
"ไอ้บ้า ไปให้พ้น"
หลี่เฟิงตะโกนลั่นแล้วพุ่งเข้าไป
ก่อนหน้านี้เขาฝัน