ฟิ้ว~
ทั้งสองขยับเข้าไปใกล้ คนคนนั้นก็ยิงธนูใส่หมาป่าสีเทาอีกดอก
แต่นี่เป็นหมาป่าสีเทาที่ตายแล้ว ภายในหนังยัดไส้ด้วยหญ้าแห้งกับก้อนหิน
ยิงไปกี่ดอกก็ไร้ผล
คนที่อยู่ด้านหน้าเข้าไปใกล้แล้ว ยกสามง่ามขึ้นกระทุ้งหมาป่าสีเทา
ตุบ ตุบ ตุบ~
เขากระทุ้งติดกันหลายครั้ง พอรู้ว่าเป็นหมาป่าสีเทาปลอม ก็ตระหนักว่าถูกหลอก
ตอนที่เขาคิดจะหันไปบอกเพื่อนข้างหลัง หลี่เฟิงก็เคลื่อนไหวว่องไวดั่งกระต่าย พุ่งพรวดออกมาจากพุ่มไม้
"ว้าย~"
คนคนนั้นตกใจ รีบเอาสามง่ามพุ่งแทงมา เขาคิดจะฆ่าหลี่เฟิง
ฟิ้ว~
หลี่เฟิงเงื้อดาบฟันฉับ รวดเร็ว แม่นยำ และรุนแรง ฟันเข้าที่ลำคอ
ตายในพริบตา
"อ๊าก!"
คนคนนั้นร้องโหยหวน หลังจากนั้นก็ถูกเขาฟันตายในดาบเดียว
น่าสมเพชนัก ถูกฆ่าตายโดยไม่ทันตั้งตัว ตายอย่างคับแค้นใจยิ่ง
เห็นเพื่อนข้างหน้าถูกฆ่าตายในพริบตา คนป่าที่อยู่ข้างหลังก็ตกตะลึงจนหน้าซีด
พอเห็นชัดว่าเป็นหลี่เฟิง รูม่านตาเขาก็เบิกกว้าง จากนั้นใบหน้าก็เต็มไปด้วยความดุร้าย
เพราะเคยเจอกันมาก่อน พวกเขารู้ดีว่าหลี่เฟิงแข็งแกร่งมาก
คนป่าคนนั้นร้องตะโกนโวยวายไม่กี่คำ แล้วก็ง้างธนูหมายจะยิงหลี่เฟิงให้ตาย
ระยะห่างระหว่างทั้งสองมีเพียงเจ็ดแปดเมตร
แม้ว่าพลังของธนูจะไม่มากนัก แต่ระยะก็ใกล้เกินไปแล้ว
ถ้าถูกยิงเข้า หลี่เฟิงต้องบาดเจ็บสาหัส หรือไม่ก็ตายคาที่
ตอนที่คนคนนั้นเตรียมยิงธนู หลี่เฟิงจับตัวคนป่าที่กำลังจะล้มลง
ใช้เจ้าเวรนี่เป็นโล่กำบังลูกธนู