คนป่าสองคนนั้นยืนอยู่กลางพายุฝน ร้องโหยหวนด้วยความโกรธแค้น หลี่เฟิงขว้างก้อนหินใส่คนหนึ่ง
ฟิ้ว~
ก้อนหินพุ่งออกจากพุ่มไม้ กระแทกหัวของคนทางซ้าย
“อ๊าก!”
หัวของคนนั้นถูกขว้างจนหัวแตกเลือดไหล สลบไปตรงนั้น
“ก้าวา~”
คนป่าคนสุดท้ายตกใจจนส่งเสียงคำรามดังลั่น
ตอนที่เขาเดือดดาล หลี่เฟิงก็พุ่งตัวออกไปอย่างรวดเร็ว
เมื่อเห็นศัตรูปรากฏตัว คนป่าคนนี้ยกสามง่ามพุ่งเข้าสู้ด้วยความโกรธแค้น
เขาเต็มไปด้วยความโกรธ ดวงตาแดงก่ำ
เขาต้องการฆ่าหลี่เฟิงเพื่อล้างแค้น
เพื่อสหายที่ล้มตาย
ขณะที่สามง่ามพุ่งมา หลี่เฟิงฟาดดาบยาวลง กดอาวุธคู่ต่อสู้ให้เฉียงลงกับพื้น แล้วตวัดดาบยาวสไลด์ขึ้นไปตามด้ามไม้
ตั้งใจจะเฉือนนิ้วมืออีกฝ่ายออกสักสองสามนิ้ว
คนป่าคนนั้นตกใจสุดขีด รีบถอยหนีอย่างลนลาน
หลี่เฟิงฟาดดาบยาวพลาดเป้า จึงรีบบุกเข้าไป ฟันลงที่แขนของอีกฝ่ายหนึ่งครั้ง
“อ๊าก!”
คนป่าร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด สามง่ามหล่นลงกับพื้น
ขณะที่หลี่เฟิงกำลังจะสังหารเขา คนที่ถูกก้อนหินขว้างจนสลบก็ฟื้นขึ้นมาอย่างกะทันหัน
เขาหยิบสามง่ามขึ้นมา แทงไปที่ต้นขาของหลี่เฟิงอย่างบ้าคลั่ง
หลี่เฟิงยกเท้าขึ้น เหยียบลงบนสามง่ามของอีกฝ่าย ตรึงอาวุธไว้กับพื้น
เจ้าคนนี้ถูกขว้างจนหัวแตกเลือดไหล เลือดอาบเต็มหน้า
เขาออกแรงพยายามดึงสามง่ามขึ้น แต่หลี่เฟิงฟันดาบลงบนใบหน้าของเขาหนึ่งครั้ง
“อ๊าก!”
บาดแผลน่าเกลียดปรากฏขึ้นบนใบหน้า
แผลนี้ลึกมาก
หลี่เฟิงกำลังจะฉวยโอกาสสังหารคนนี้ แต่คนป่าที่ถูกฟันที่แขนก็กัดฟันอดทนความเจ็บปวด หยิบสามง่ามขึ้นมาหวังจะฆ่าเขา