“หลี่เฟิง จู่ ๆ ข้าก็คิดขึ้นได้ว่า ทีมนั้นตอนหนีอย่างรีบเร่งยังร่วมแรงร่วมใจกันสร้างแพไม้เสร็จในเวลาอันสั้น แสดงว่าพวกเขาสามัคคีกันมาก ไม่มีการข่มเหงกันเอง ไม่มีการช่วงชิงดีเด่นกัน”
หลินผิงเห็นว่าถ้าในทีมนั้นมีคนสารเลวอย่างเหลยเฒ่าหู่ คงไม่มีทางสามัคคีกันได้
“เจ้าช่างสังเกตจริง มีเหตุผล ทีมนี้สามัคคีดี หากพบตัวพวกเขา เราอาจจะรับมือวิกฤตไปด้วยกันได้”
เมื่อนึกว่าคนในทีมนั้นอาจเป็นมิตรและสามัคคีกัน หลี่เฟิงก็ยิ่งอยากหาพวกเขาให้เจอ
โดยเฉพาะในทีมนั้นมีผู้แข็งแกร่งอยู่
เขาต้องการความช่วยเหลือจากผู้แข็งแกร่งคนนั้นมาก
และผู้แข็งแกร่งคนนั้นก็คงต้องการเขามากเช่นกัน
หากทั้งสองได้พบกันจะได้คอยดูแลกันและกัน
“เหนื่อยจะตาย รู้สึกว่าหลังแทบยืดไม่ขึ้นแล้ว”
อวี๋เสี่ยวลี่พักอยู่ครู่หนึ่งแล้วลุกขึ้นมาช่วยหลี่เฟิงทำแพไม้
ไม่ใช่ว่านางออดอ้อน รูปร่างเล็กจ้อยของนาง หลังจากหนีตายลำบากต่อเนื่องสองวันก็รับไม่ไหวจริง ๆ
“เจ้าเหนื่อยก็พักเถอะ ข้าทำคนเดียวได้” หลี่เฟิงสงสารนางไม่อยากให้นางลำบากนัก
“หลายคนก็มีแรงมากขึ้น เราไม่อยากให้ท่านลำบากเกินไป”
อวี๋เสี่ยวลี่ก็สงสารเขามากเช่นกัน
ทั้งสามห่วงใยกัน ดูแลกันและกัน
หลินผิงพักสักพักก็ลุกมาช่วย
เห็นนางยอง ๆ อยู่ริมแม่น้ำทำแพไม้ หญิงสาวคนนั้นก็เข้ามาช่วยด้วยกัน