คนป่าอีกสองคนโจมตีอย่างบ้าคลั่ง หลี่เฟิงเตะเข้าใส่ด้ามสามง่าม
ฟิ้ว ๆ ๆ ~
สามง่ามเลื่อนขึ้นตามใบมีดของเขา เหมือนกับเสียดสีจนเกิดประกายไฟ
ในเวลาเดียวกัน การโจมตีของคนป่าสองคนนั้น ก็พุ่งเข้าใส่เขา
หลี่เฟิงใช้เท้ายันผาหิน ร่างกายดีดตัวออกไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วกลางอากาศ
เขาเร็วมาก ราวกับพญาอินทรีกางปีก
คนป่าที่อยู่ข้างหน้าตั้งตัวไม่ทัน ใบหน้าถูกหัวเข่าของเขากระแทก
“อ๊าก!”
คนป่าร้องด้วยความเจ็บปวด ถูกกระแทกจนหน้าหงาย หัวทุบลงกับพื้น
หลี่เฟิงยกดาบยาวขึ้น แทงทะลุลำคอเขา ปลิดชีพสำเร็จ
อีกสองคนโบกอาวุธพร้อมกัน เขากระโดดกลิ้งตัวหลบการโจมตีทั้งคู่ แล้วตวัดดาบยาวแนบพื้น ฟันจากล่างขึ้นบน
“อ๊าก!”
คนป่าถูกฟันเข้าที่ต้นขา กุมแผลที่เลือดไหลนอง นอนกลิ้งเกลือกกับพื้น
คนป่าคนสุดท้ายถูกข่มขู่จนวิ่งหนี ไม่กล้าเข้ามาสู้ตาย
เพราะพวกกองใหญ่ยังอยู่ไกลหลายสิบเมตร ตามมาทัน
หลี่เฟิงไม่กล้าสู้ยืดเยื้อ พอคนป่าวิ่งหนีไป เขาก็รีบเร่งไปทางปากทางเดิน
หลินผิงกับอวี๋เสี่ยวลี่ปีนขึ้นไปได้สูงหลายสิบเมตรแล้ว
ทางเล็ก ๆ คดเคี้ยวนี้ ค่อย ๆ เลื้อยโค้งขึ้นจากพื้นดิน
หากหญิงสาวสองคนไม่พลัดตกลงมาโดยไม่ตั้งใจ คนป่าก็ตามพวกนางไม่ทัน
หลี่เฟิงพุ่งเข้าไป กระโดดขึ้นไปบนแท่นหินสูงหนึ่งเมตรเศษอย่างรวดเร็ว
เขากำลังจะปีนขึ้นไปตามทางเล็ก ๆ จู่ ๆ คนป่าก็วิ่งเข้ามา พยายามเอาสามง่ามแทงขาเขา