หลี่เฟิงก้มมองลงไป พบว่ามีคนป่าทั้งหมดห้าคน กำลังไต่ตามผาหินขึ้นมา
คนป่ากลุ่มหนึ่งยืนอยู่ด้านล่าง เงยหน้าส่งเสียงร้องอู้อี้มองขึ้นมาด้านบน
ขณะที่คนป่าคนนั้นใช้สามง่ามแทงเข้ามา เขารีบไต่ขึ้นไปข้างหน้าอย่างลนลาน
หลังจากสามง่ามแทงว่างเปล่า คนป่าคนนั้นก็ไต่ตามมา
ไอ้สัตว์นี่เต็มไปด้วยความดุร้าย เอาตายเป็นเดิมพัน
คนป่าสี่คนด้านหลังไต่ตามมา
"ให้ตายสิ ข้าอยากใช้ดาบยาวฟันแกให้ตายตกไป"
หลี่เฟิงหลบการโจมตีของสามง่ามด้วยต้นขาแล้ว เขาอยากฟันไอ้สัตว์นั่นให้ตายด้วยดาบเดียว
แต่ดาบยาวของเขามีความยาวแค่หนึ่งเมตรสอง
สามง่ามของคนป่าอย่างน้อยก็ยาวสองเมตร
ความยาวดาบของเขามันไม่พอ
คนป่าคนนั้นเหมือนลิงไต่ขึ้นมา พอเข้าใกล้หลี่เฟิงก็ใช้สามง่ามแทงมาอีก
หลี่เฟิงใช้ดาบยาวปัดป้อง จุดศูนย์ถ่วงเอนออกไปด้านนอก ร่างกายเกือบจะเอียงตกลงไป
ที่นี่สูงหกสิบถึงเจ็ดสิบเมตร
ใต้หน้าผาชันล้วนเป็นหิน ถ้าตกลงไป ต้องถูกกระแทกจนแหลกเป็นก้อนเนื้อแน่
ตายไม่มีซาก หน้าตาเละจนจำไม่ได้
"เฮ้ย เกือบไปแล้ว"
หลี่เฟิงรีบแนบตัวติดผาหินด้วยความลนลาน ยังดีที่ไม่ตกลงไป ไม่งั้นตายแน่
ตอนที่ไอ้สัตว์นั่นยังอยากใช้สามง่ามแทงมา หลี่เฟิงใช้วิชาพลังอินทรีจับหินผา
ออกแรงงัดหินก้อนหนึ่งลงมาจนได้
นี่เป็นหินปูน ค่อนข้างเปราะ
ถ้าเป็นหินศิลาเขียวแข็ง ๆ หรือหินแกรนิต
ต่อให้เขาฝึกวิชาพลังอินทรีมา ก็ไม่อาจจับหินเป็นก้อนได้
"ไอ้เวรเอ๊ย แกอยากแทงข้า แกตกลงไปตายซะเถอะ"
ตึง~
หลี่เฟิงใช้ก้อนหินทุ่มใส่หัวคนป่าคนนั้น
"อ๊าก!"
คนป่าส่งเสียงร้องโหยหวน หัวแตกเลือดไหล ร่างกายเสียศูนย์ ตกลงมาจากที่สูง