คิดไม่ออก เธอก็ค้นต่อไป
นี่คือสิ่งที่หลินลั่วสอนเธอ
หลินลั่วเคยบอกว่า เจออะไรที่ไม่เข้าใจ อย่าอมไว้คนเดียว ให้ค้น ให้ถาม
เวินโยวหนิงกดเปิดช่องค้นหาอีกครั้ง
ลบตัวอักษรในบรรทัดก่อนหน้าทีละตัว
แล้วพิมพ์ใหม่
สิ่งที่เธอพิมพ์คือ
“ถ้าเขาไม่เอาเรา จะทำยังไง”
พิมพ์เสร็จ เธอก็กดค้นหา
หน้าเว็บก็โผล่ขึ้นมาอีกครั้ง
เวินโยวหนิงอ่านทีละบรรทัด
ครั้งนี้เธออ่านจริงจังกว่าเดิม
มีประโยคหนึ่งเขียนไว้ว่า:
“เขไม่เอาเธองั้นเหรอ? ก็ทำให้เขารักเธอสิ”
ประโยคถัดมา:
“ที่เขาไม่เอาเพราะยังไม่ชอบพอ
หาทางทำให้เขาชอบเธอไม่ก็จบ”
ถัดลงไปอีก:
“สาวน้อยโง่ ๆ เอาแต่กังวลว่าเขาจะเอาเธอหรือเปล่า ทำไมไม่ทำให้เขาแยกเธอไม่ออกไปเลยล่ะ
ทำให้เขารักเธอเข้า แล้วเขาจะกล้าไม่เอาเธอไหวเหรอ”
เวินโยวหนิงอ่านสองสามประโยคนั้น
ดวงตาเธอค่อย ๆ สว่างขึ้นทีละนิด
อ้อ... เป็นแบบนี้นี่เอง
เธอดูเหมือนจะหาคำตอบเจอแล้ว
ทำให้คนนั้นรักเธอ
ถ้าหลินลั่วรักเธอเข้าแล้วล่ะก็
เขาก็... คงไม่กล้าไม่เอาเธออีก
แล้วเธอก็จะได้อยู่ข้าง ๆ เขากับพี่สาวตลอดไปแบบนั้นหรือเปล่านะ
เวินโยวหนิงวางโทรศัพท์ลง