การฝึกทหาร เริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ
"ทุกคน — ยืนตรง!"
เสียงของครูฝึกดังจนหูแทบดับ
คนหลายสิบคน ฉับพลันก็ยืดตัวตรง
"แยกเท้าหกสิบองศา"
"ประกบห้านิ้ว นิ้วกลางแนบขากางเกง"
"เก็บคาง อกผาย มองตรงไปข้างหน้า"
"ยืนให้ดี!"
หลินลั่วทำตาม
เก็บคาง จ้องมองจุดหนึ่งข้างหน้า
พระอาทิตย์อยู่ตรงหัว
ร้อนระอุมาก
ชุดฝึกทหารอึดอัดเหมือนนึ่งทั้งเป็น
เหงื่อ ไหลลงมาตามขอบหมวก
ไหลเข้าตา แสบจนเจ็บ
เขาไม่กล้าขยับ
ได้แต่กระพริบตา
ลมไม่พัดแม้สักนิด
สนามกรีฑาทั้งสนาม เงียบสงัด
มีเพียงเสียงฝีเท้าของครูฝึกที่เดินกลับไปกลับมา
และเสียงตะคอกเป็นบางครั้ง
"นั่น อย่าโยก!"
"พูดอยู่นั่นแหละ ยืดขาให้ตรง!"
เวลาราวกับถูกแดดเผาละลาย
ทีละวินาที
เหนียวหนืด คลานไปข้างหน้าอย่างช้า
ยืนทรงตัวเสร็จ
ก็มาเดินสวนสนาม
"หนึ่ง สอง หนึ่ง"
"เตะขาให้มีแรงหน่อย!"
"ปลายเท้าตึง ยกสูงสามสิบเซนติเมตร!"
เท้าหลายสิบข้างกระทบพื้นพร้อมกัน
เกิดเสียงทึม "ตุบ"
สั่นสะเทือนถึงพื้นดิน
หลินลั่วเดินตามกองใหญ่
ขาเมื่อยจนชา
ของนุ่มสองชิ้นที่ฝ่าเท้า
ช่วยได้มากจริง ๆ
เวลากระทบพื้น
ไม่เจ็บ ไม่เสียดสี
ไม่รู้ว่านานแค่ไหน
พระอาทิตย์คล้อยไปเล็กน้อย
ผู้คนก็ใกล้จะถูกย่างจนเหี่ยว
ครูฝึกยกมือขึ้นในที่สุด
"อยู่กับที่ — พัก!"
"สิบห้านาที!"
"ใครจะดื่มน้ำก็ไปดื่ม!"
"ห้ามไปไกล!"