"นี่คือทักษะที่ถูกไอ้สัตว์สองตัวนั้นบีบบังคับให้ออกมา"
เวินอวิ๋นพูดถึงตรงนี้ ฟันกัดกันดังกรอด ๆ "ลูกสาวของเรา สิบเก้าปีมานี้ เธอผ่านมันมาได้ยังไง"
"ยิ่งเธอเก่งในการรับมือแค่ไหน ฉันก็ยิ่ง...เจ็บใจ"
ซูหวานอี๋ซบหน้าลงบนอกสามี ไหล่สั่นไปมา
"แล้วจะทำยังไง"
"ฉันเพิ่งจะได้เจอพวกเธอ"
"ฉันไม่อยากรออีกแล้ว แค่วันเดียวก็ไม่อยากรอ"
......
"ไม่ต้องรอแล้ว"
เวินอวิ๋นก้มหน้าลง เช็ดน้ำตาให้ภรรยา น้ำเสียงกลับมาหนักแน่นอีกครั้ง พร้อมกับความมั่นใจที่ทุกอย่างอยู่ในกำมือ "หวานอี๋ เธอวางใจได้"
"ฉันจัดการทุกอย่างไว้หมดแล้ว"
"ซูเหยาและโยวหนิง จะกลับมาอยู่กับเราในไม่ช้า"
"ไม่ใช่การแย่งชิง ไม่ใช่การบังคับ"
"แต่เป็นการทำให้พวกเธอยอมรับครอบครัวนี้ด้วยความเต็มใจ"
......
เขาหยิบโทรศัพท์ออกมาจากอก กดหมายเลขหนึ่ง
ปลายสายรับสายอย่างรวดเร็ว
"เหล่าโจว ทางอาจารย์ที่ปรึกษา ทำตามแผน"
"ใช่ คืนนี้เลย"
"โรงแรมวั่งชวน"
"เตรียมห้องที่ดีที่สุด อาหารที่ดีที่สุดไว้ให้หมด"
"แล้วก็..."
เขาหยุดไปเล็กน้อย มองไปทางที่ลูกสาวจากไป น้ำเสียงอ่อนลง
"สืบดูสิว่า ซูเหยากับโยวหนิง ชอบกินอะไร"
"อย่าให้เด็ก ๆ กินอะไรไม่ถูกปากเลย"