เหตุผลที่คนก่ออาชญากรรมนั้น นอกจากความผิดปกติทางจิตแล้ว ก็หนีไม่พ้นเรื่องรัก ความแค้น และผลประโยชน์
ในบรรดาสิ่งเหล่านี้ การก่อเหตุในนามของความรักอันตรายที่สุด เพราะมันสวมเปลือกนอกหรูหราเอาไว้ ยากจะคาดเดาที่สุด ส่วนความแค้นกับผลประโยชน์มักพอมีร่องรอยให้สืบหาได้
เหตุผลที่คนกระตือรือร้นจะก่ออาชญากรรม นอกจากความผิดปกติทางจิตแล้ว ก็เป็นเพราะโทษของการก่ออาชญากรรมไม่หนักพอ หรือไม่ก็ผลประโยชน์จากการก่ออาชญากรรมนั้นสูงพอ
การยักยอกเงินเข้าข่ายอย่างแรก ส่วนการค้ายาเสพติดเข้าข่ายอย่างหลัง
ถ้าอยากหาเงินเร็วและได้เงินก้อนโต ก็ลองเปิดประมวลกฎหมายอาญาดู เพราะหนทางหาเงินเร็วและเงินก้อนใหญ่ส่วนมากถูกบันทึกไว้ในนั้น
ชาติที่แล้ว ตอนอันเสี่ยวไห่อ่านประโยคนี้ เขาคิดว่ามันเป็นแค่มุกตลก แต่ที่นี่กลับเป็นเรื่องจริงจัง นักโทษในแดนเอแทบทุกคนเข้ามาอยู่ที่นี่ด้วยเหตุผลแบบนี้
แน่นอนว่า มีส่วนน้อยมากที่ไม่ได้เข้ามาเพราะเงิน แต่ก็ยังหนีไม่พ้นเรื่องรักแค้นชิงชัง
มีคนบอกว่าพวกอันธพาลกระจอกเท่านั้นที่ชอบวางอำนาจ ส่วนพี่ใหญ่ตัวจริงมักดูเป็นมิตร ประโยคนี้เห็นได้ชัดที่สุดที่ห้องขังเอ 232
หูเจี้ยนหมิงยิ้มแย้ม แถมยังช่วยอันเสี่ยวไห่ปูที่นอนให้ บอกว่าห้องนี้คนไม่เยอะ เลยเงียบเหงาไปหน่อย พออันเสี่ยวไห่มาแล้วก็ครึกครื้นขึ้นมาก
บรรยากาศชวนให้รู้สึกเหมือนมีคนต้อนรับกลับบ้านเลยทีเดียว หากไม่รู้เรื่องมาก่อน คงยากจะจินตนาการว่าหูเจี้ยนหมิงเป็นพ่อค้ายาเสพติดที่โหดเหี้ยมเพียงใด
หยางปอก็ยิ้มละไมเช่นกัน พูดไม่มาก แต่พอถูกเขาจ้องมอง อันเสี่ยวไห่ก็รู้สึกอึดอัดไปทั้งตัว
สภาพแวดล้อมดูดีกว่าเดิมไม่น้อย แต่เพราะห้องเล็กเกินไป จึงกลับยิ่งทำให้อึดอัดกว่าเมื่อก่อน
ชีวิตดูเหมือนจะสงบลงในชั่วพริบตา
ตื่นนอน ล้างหน้าแปรงฟัน เช็กชื่อ ฝึกระเบียบ แบ่งอาหารเช้า ทำงาน กินมื้อกลางวัน ทำงาน กินมื้อเย็น ดูข่าวภาคค่ำ พักผ่อนตามอิสระภายในขอบเขตที่อนุญาตสองชั่วโมง แล้วเข้านอน ทุกสามวันก็มีเรียนการเมืองและเขียนรายงานความคิด...วนเวียนเช่นนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
อันเสี่ยวไห่ชินกับชีวิตแบบนี้มานานแล้ว อย่างไรเสียในชาติที่แล้ว เขาก็ทนใช้ชีวิตแบบนี้มาถึง 20 ปีเต็ม!