เมื่อเข้าไปในห้องสอบสวน อันเสี่ยวไห่ก็อดชะงักไม่ได้ คนที่รอเขาอยู่ข้างในไม่ใช่หวังเถี่ยจวิน แต่เป็นตำรวจสาววัยรุ่นที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน
ตำรวจสาวสวยมาก ผมสั้นประบ่าติ่งหู ใบหน้ารูปไข่ ดวงตากลมโต คิ้วเรียวตรง ท่วงท่าสง่างามคล่องแคล่ว ทว่ากลับแผ่กลิ่นอายเย็นชาออกมาอย่างชัดเจน
รูปร่างของเธอสมส่วนมาก มีทั้งส่วนโค้งเว้าสง่างามแบบผู้หญิงและความกระฉับกระเฉงแข็งแรงแบบทหาร เมื่อนำทุกอย่างมาผสานกันจึงกลายเป็นเสน่ห์เฉพาะตัวที่ชวนหลงใหล
อันเสี่ยวไห่ขมวดคิ้ว หรือว่าเขาจะเข้าใจผิดไปเอง?
หลังจากผู้คุมล็อกอันเสี่ยวไห่ไว้กับเก้าอี้สอบสวนแล้วก็เดินออกไป พร้อมปิดประตูตามหลัง เขาเหลือบมองกล้องวงจรปิดด้านหลังตำรวจสาว ไฟกล้องไม่ติด แสดงว่ามันไม่ได้กำลังบันทึกภาพอยู่
ตำรวจสาวก็สังเกตอันเสี่ยวไห่เช่นกัน จากสีหน้าของเขา เธอมองข้อมูลอะไรไม่ออกมากนัก
“ฉันเป็นตำรวจประจำกองปราบปรามยาเสพติดของเมือง ชื่อเซี่ยจิง ต่อจากนี้ฉันจะเป็นคนติดต่อประสานงานกับนาย ช่วงนี้ได้ข่าวอะไรมาบ้างก็บอกฉันได้เลย”
ผ่านไปครู่หนึ่ง เซี่ยจิงก็เอ่ยขึ้น น้ำเสียงของเธอเข้ากับบุคลิกอย่างยิ่ง เย็นชาแต่แฝงความอ่อนหวานไว้เล็กน้อย
“ขอโทษนะ ฉันไม่เข้าใจว่าคุณพูดเรื่องอะไร” อันเสี่ยวไห่เริ่มแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง
ล้อเล่นหรือไง!
ในเรือนจำแห่งนี้เต็มไปด้วยอันตราย ยังมีมือมืดที่มองไม่เห็นคอยบงการทุกอย่างอยู่เบื้องหลัง แค่เซี่ยจิงพูดไม่กี่ประโยค เขาก็ต้องเชื่อเธอแล้วหรือ เป็นไปไม่ได้!
“นายไม่ต้องระแวงขนาดนั้นก็ได้ ผู้กองหวังส่งฉันมา เขาก็มาด้วย ตอนนี้กำลังสอบสวนหูเจี้ยนหมิงอยู่ ที่ให้ฉันมาประสานงานกับนายก็เพราะกลัวคนอื่นสงสัย นี่ไม่ใช่สิ่งที่นายขอเองเหรอ?”
“ฉันขอเหรอ? ทำไมฉันไม่รู้ล่ะ? ขอโทษนะ ฉันไม่เข้าใจว่าคุณพูดเรื่องอะไร”
“...”
เห็นได้ชัดว่าเซี่ยจิงถูกอันเสี่ยวไห่ทำเอางงไปหมด ชั่วขณะหนึ่งเธอไม่รู้ว่าควรทำอย่างไรดี
หัวใจของอันเสี่ยวไห่ดิ่งวูบ
ตำรวจสาวตรงหน้าสวยก็จริง แต่ความสามารถแย่เกินไปแล้ว! ถ้าหวังเถี่ยจวินส่งเธอมาเป็นคนประสานงานกับเขาจริง ๆ อันเสี่ยวไห่ไม่มีทางยอมเด็ดขาด!