การหลับตาครุ่นคิดเป็นนิสัยที่อันเสี่ยวไห่ทำมาตลอด ในความมืดมิดข้างหน้า ใยข่ายขนาดใหญ่ที่ถักทอขึ้นจากจินตนาการและแสงเงาพลันสว่างเจิดจ้าขึ้นมา!
คนที่ยื่นมีดให้เขาระหว่างการต่อสู้ครั้งนั้น อันเสี่ยวไห่พอจะคาดเดาได้แล้ว
เจี่ยนหลงกับพวกมีพิรุธมากที่สุด
เจี่ยนหลงเป็นคนเซี่ยหย่ง หมู่บ้านเซี่ยหย่งก็อยู่ใกล้หมู่บ้านอาพัวเจี่ยว
แนวชายฝั่งประกอบด้วยหาดหินระเกะระกะ หน้าผาสูงชัน และอ่าวเล็กอ่าวน้อย
หมู่บ้านริมทะเลส่วนใหญ่มักสร้างอยู่ใกล้อ่าว นอกจากทิวทัศน์จะสวยงาม อากาศก็ดีแล้ว อ่าวยังช่วยกำบังคลื่นลมได้อย่างมีประสิทธิภาพ
ส่วนเว้าตรงกลางอ่าวมักเรียกว่า หย่งหรือชง ส่วนที่นูนออกมาทั้งสองข้างเรียกว่าเจี่ยว
อาพัวเจี่ยวกับชาโถวเจี่ยวเป็นแหลมสองฝั่งของอ่าวเดียวกัน ส่วนเซี่ยหย่งคือพื้นที่เว้าตรงกลางอ่าว หมู่บ้านเซี่ยหย่งยังเป็นหมู่บ้านชาวประมงที่ใหญ่ที่สุดในบรรดาสามหมู่บ้านด้วย
เจี่ยนหลงอายุราว 30 ปี เป็นคนหมู่บ้านเซี่ยหย่งโดยกำเนิด มีชื่อเสียงมากในหมู่บ้าน ทุกคนเรียกเขาว่าพี่หลง
เจี่ยนหลงรู้จักคนกว้างขวาง ทั้งในหมู่บ้านอาพัวเจี่ยวและหมู่บ้านชาโถวเจี่ยวก็มีเพื่อนอยู่ไม่น้อย เขามักพาคนกลุ่มหนึ่งตระเวนไปทั่วทั้งสามหมู่บ้าน
วันที่อันเสี่ยวไห่เกิดเรื่อง จริง ๆ แล้วเขากำลังเล่นไพ่นกกระจอกกับเจี่ยนหลงและพวก ต่อมา ตอนที่อันเสี่ยวไห่ไปถึงตลาดปลาแล้วมีเรื่องกับพวกของโจวเถี่ย เจี่ยนหลงกับพวกก็อยู่ในที่เกิดเหตุด้วย
แต่พอมีดปลายแหลมถูกยัดใส่มืออันเสี่ยวไห่ และเขาล้มโจวเถี่ยลงได้ คนกลุ่มนั้นกลับหายไปจากสายตาเขาเสียแล้ว พวกเขาอาจเป็นคนยื่นมีดให้ก็ได้
แน่นอนว่าอันเสี่ยวไห่ไม่ได้สงสัยพวกเจี่ยนหลงเพียงเพราะพวกเขาหายไปจากสายตาในช่วงเวลานั้น เมื่อลองคิดดูให้ดี การที่พวกเขาโผล่มาในที่เกิดเหตุก็ไม่สมเหตุสมผลแล้ว