ทะเลพิโรธ ผนึกห้วงลึก

ตอนที่ 26 ทุกอย่างขึ้นอยู่กับฟ้าลิขิต

7 นาที· 1.7K คำ

อันเสี่ยวไห่นอนพักอยู่บนเตียงคนไข้อีกสองวัน แม้แขนจะยังพันผ้าพันแผลหนาเตอะ แต่เขาก็รู้สึกว่าดีขึ้นมากแล้ว

บาดแผลทะลุที่เห็นแล้วน่าหวาดเสียว แท้จริงไม่ได้ร้ายแรงนัก ที่หนักจริง ๆ คือกระดูกแขนหัก ซึ่งต้องค่อย ๆ พักฟื้น คงต้องใช้เวลาหลายเดือนกว่าจะหายดีเหมือนเดิม

ลองคำนวณดูแล้ว อันเสี่ยวไห่นอนอยู่บนเตียงคนไข้มาเกือบ 10 วันได้แล้ว ถึงเวลาต้องขยับแข้งขยับขาบ้าง

อันเสี่ยวไห่กำลังจะเรียกผู้คุมให้พาไปห้องอ่านหนังสือ เถียนเฉียวกวงก็ปรากฏตัวขึ้นราวกับรู้ใจกัน เขามาส่งของให้อันเสี่ยวไห่

วันนั้น อันเสี่ยวไห่ยังไม่ทันได้ไปรับของที่แม่ส่งเข้ามา เถียนเฉียวกวงก็ช่วยไปรับมาให้ นอกจากเสื้อผ้ากับผ้าห่มสำหรับฤดูหนาวแล้ว ยังมีเงิน 400 หยวนกับจดหมายอีกหนึ่งฉบับ

อันเสี่ยวไห่เก็บของอย่างอื่นไว้ แล้วส่งเงินให้เถียนเฉียวกวง อีกฝ่ายรับไปโดยไม่คิดอะไร เพราะก่อนหน้านี้ทั้งคู่ตกลงกันไว้แล้ว

หลังคุยกันสั้น ๆ สองสามประโยค เถียนเฉียวกวงก็พาอันเสี่ยวไห่ไปห้องอ่านหนังสือ

ระหว่างทางพวกเขาเจอตำรวจที่กำลังลาดตระเวนอยู่หลายคน เถียนเฉียวกวงทักทายทุกคน เห็นจากภายนอกแล้ว ดูเหมือนเขาจะเข้ากับทุกคนได้ดี

เพราะยังไม่ถึงเวลาเปิดห้องอ่านหนังสือ ข้างในจึงไม่มีใครเลย ทันทีที่อันเสี่ยวไห่ก้าวเข้าไป สายตาก็สะดุดเข้ากับคอมพิวเตอร์เครื่องใหม่เอี่ยมที่วางอยู่บนโต๊ะตรงมุมห้อง

นี่คือคอมพิวเตอร์ชวงเสียงรุ่น 386 ซึ่งเป็นรุ่นล่าสุดของบริษัทชวงเสียง ใช้ซีพียู 80386 หน่วยความจำ 4 เมกะไบต์ มีช่องอ่านแผ่นฟลอปปีดิสก์ขนาด 3.5 นิ้วสองช่อง และขนาด 5.25 นิ้วอีกสองช่อง

ส่วนฮาร์ดดิสก์กับการ์ดจอนั้น ในยุคนี้ยังไม่มี

สเปกแบบนี้นับว่าหรูหราสุด ๆ ในยุคปัจจุบัน เคสขนาดใหญ่กับจอภาพหลอดภาพเทรินิตรอนหนักอึ้งขนาด 14 นิ้วกินพื้นที่บนโต๊ะไปกว่าครึ่ง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป