เมื่อเห็นว่าป้าหลินไม่ว่าจะเรียกอย่างไรก็ไม่ตอบ เพื่อนบ้านจึงเริ่มสำนึกได้ว่าพวกตนถูกป้าหลินหลอกเข้าแล้ว!
ชั่วพริบตา ในกรุ๊ปแชทก็เต็มไปด้วย "การทักทาย" อันเปี่ยมมิตรแก่ป้าหลิน
แต่ในเมื่อป้าหลินตัดสินใจหลอกเพื่อนบ้านตั้งแต่แรก นางก็ไม่เหลือเยื่อใยใด ๆ แล้ว ย่อมไม่แคร์ว่าเพื่อนบ้านจะด่านางอย่างไร
อย่างไรก็ตาม ยังมีคนจับตามองเสบียงที่ได้มาโดยการหลอกลวงในมือนาง
เช่น ให้กับเถ้าแก่เฉินเจิ้งหาว!
แม้ว่าวันสิ้นโลกจะล่วงเลยมาถึงห้าวันแล้ว แต่ทุกคนก็ยังไม่รู้ว่าภายนอกนั้นเป็นอย่างไร
ดังนั้นยังไม่ถึงขั้นแย่งชิงเสบียงจนเอาชีวิตกัน
ในความทรงจำของจางอี้ ภายหลังเฉินเจิ้งหาวพาลูกน้องไปปล้นของคนอื่นทุกหนแห่ง แม้กระทั่งลงมือสังหาร
แต่ตอนนี้ เขายังไม่คิดแย่งชิงเสบียงจากเพื่อนบ้าน
เพราะพวกนักเลงก็ไม่ได้บ้าบิ่นไปหมดทุกคน เขายังมีสมองอยู่บ้าง
แม้แต่จางอี้ที่ยิงขาเขาหักข้างหนึ่ง หากไม่มีโอกาสเด็ดขาด เขาก็ยังไม่เลือกบุกเข้าบ้านจางอี้อีก
ตอนนี้ เสบียงในบ้านพวกเขาก็ร่อยหรอไม่น้อยแล้ว
พวกนักเลงอย่างนี้ไม่มีนิสัยกักตุนเสบียงไว้ในบ้าน
ในตู้เย็นมีเบียร์อยู่ไม่น้อย แต่ของพรรค์นั้นแข็งเป็นน้ำแข็งไปนานแล้ว อีกทั้งแก้หิวไม่ได้ ถ้าอยากดื่มก็ต้องทุบแทะก้อนน้ำแข็ง
ทว่า การกระทำของป้าหลินทำให้เขาเป็นประกายขึ้นมา
เพราะป้าหลินเคยบอกว่าจะรวบรวมเสบียงแล้วค่อยจัดสรร
แม้เขาจะดูแคลนถ้อยคำของป้าหลิน แต่ตอนนี้ก็ชัดเจนว่าป้าหลินหลอกเอาเสบียงจากเพื่อนบ้านส่วนหนึ่งมา