จางอี้หัวเราะเย็นชา
ในชาติก่อน เขาประเมินความรุนแรงของพายุหิมะผิดไป
คิดว่าจะขายบุญคุณครั้งใหญ่ให้เพื่อนบ้านได้ จึงเอาของที่กักตุนไว้แบ่งออกไปบ้าง
แล้วผลลัพธ์ล่ะ?
แทนที่จะได้รับความกตัญญูจากเพื่อนบ้าน กลับทำให้พวกนั้นคิดว่าในบ้านเขายังมีของอีกมาก
สุดท้าย เขาถูกพังประตูฆ่าตาย และถูกใช้เป็นเสบียง
พูดได้ว่า การตายในชาติก่อนของเขา หญิงชราแซ่หลินคนนี้ก็มีส่วนไม่น้อย!
เขายกมุมปากขึ้น ส่งข้อความเสียงกลับไปอย่างเกียจคร้าน
"งั้นก็ดีเลยสิ! ของที่บ้านผมก็หมดเหมือนกัน ป้าหลิน ถ้าคุณไปรวบรวมของมาได้ ก็แบ่งผมบ้างนะ!"
ป้าหลินโมโหถึงกับด่าออกมาทันทีในห้อง
"ถุย! หลอกใครกัน? ในบ้านแกต้องกักตุนของไว้เยอะแน่ๆ"
"ฮึ! ทำงานในโกดังมาตั้งหลายปี ข้าไม่เชื่อหรอกว่าแกจะมือสะอาด!"
ที่เธอมั่นใจนัก ก็เพราะก่อนหน้านี้จางอี้มักจะช่วยเพื่อนบ้านซื้อสินค้าราคาลดจากโกดังวอล-มาร์ท
เช่น สินค้าบรรจุภัณฑ์เสียหาย หรืออาหารใกล้หมดอายุ ซึ่งขายในราคาถูกมาก
ในฐานะพนักงานภายใน มีสิทธิ์ซื้อก่อน
บางครั้ง โกดังยังแจกเป็นสวัสดิการพนักงานอีกด้วย
ป้าหลินหน้าดำคร่ำเครียด กัดฟัน แต่ก็ยังไม่ยอมแพ้
เธอหมายมั่นว่าจางอี้เป็นปลาตัวใหญ่ ขอแค่สามารถงัดปากจางอี้ได้ แม่ลูกก็จะได้ของกองโต อย่างน้อยก็อยู่ได้อีกเป็นสัปดาห์!