จางอี้เล่นเกมไปพลาง กินขนมนำเข้าไปพลาง ใช้ชีวิตอย่างสุขสบาย
ทั้งเมืองเทียนไห่ หรือจะพูดว่า 99% ของพื้นที่ทั่วโลกก็ได้ ต่างตกอยู่ในสภาพน้ำประปาและไฟฟ้าถูกตัด
ปัญหาเรื่องน้ำประปาหยุดไหลยังพอแก้ได้ง่ายหน่อย
คนที่ทนไม่ไหวจริง ๆ ก็ออกไปตักหิมะมาละลายเป็นน้ำได้
แต่ไฟฟ้าดับนี่สิ เป็นเรื่องที่ทำให้คนเราทนไม่ได้ที่สุด!
คนยุคใหม่ร่างกายบอบบางนัก การให้พวกเขาอยู่ในอุณหภูมิติดลบหลายสิบองศา ก็แทบจะเอาชีวิตพวกเขา!
แต่ก็โทษทางการไม่ได้ เพราะส่วนใหญ่โรงไฟฟ้าไม่ได้ทำงานไม่ได้ เพียงแต่คนงานไม่สามารถไปทำงานได้จริง ๆ
จางอี้จำได้ว่า หลังจากนี้แต่ละวันก็ยังมีไฟฟ้าใช้ในช่วงเวลาหนึ่ง ทางการก็ไม่อยากให้ประชาชนตายกันหมดหรอก
แค่อาศัยโรงไฟฟ้านิวเคลียร์และโรงไฟฟ้าพลังงานใหม่ที่เหลือจากศตวรรษที่ 21 ผลิตไฟฟ้าได้ก็จำกัดมาก
อย่างมากก็ให้พวกเขาชาร์จมือถือ หรือต้มน้ำร้อนอะไรทำนองนั้น
เครื่องใช้ไฟฟ้ากำลังสูงอย่างแอร์หรือเครื่องทำความร้อน อย่าแม้แต่จะคิด
เวลานี้ เพื่อนบ้านในกลุ่มเจ้าของห้องพากันร่ำไห้คร่ำครวญ ความหวาดกลัวทำให้พวกเขาในยามนี้เลือกที่จะรวมกลุ่มกันเพื่อให้ความอบอุ่นทางใจ หวังว่าจะมีคนนำพาความหวังมาสักนิด
เฉินเจิ้งหาวที่ก่อนหน้านี้ถูกจางอี้ตีขาหักข้างหนึ่ง ตอนนี้ลากขาที่หักอยู่ อยู่ในบ้านแทบจะหนาวตายอยู่แล้ว
ตัวก็มีบาดแผล ยังต้องใช้ชีวิตในอุณหภูมิต่ำสุดขั้ว ยิ่งซ้ำเติมความเจ็บเป็นเท่าตัว
ส่วนพวกลูกกระจ๊อกของเขายิ่งน่าสงสารกว่า