จูหลงไม่เอ่ยวาจาอีก
เขายื่นมือออก ห้านิ้วค่อย ๆ กำเข้าหากัน
การกำมือนี้ คล้ายกับบีบห้วงเวิ้งว้างไกลนับหมื่นลี้ไว้ในฝ่ามือ
มิติมิใช่แค่ระลอกคลื่นอีกต่อไป หากแต่เป็นรอยย่น เป็นรอยแยกแห่งมิติ!
แรงกดดันสะพรึงอันเกิดจากมังกรบรรพกาล ทำให้ผิวทะเลบูรพาทั้งผืนยุบตัวลงร้อยจั้ง!
ชั่วพริบตา ลำแสงหนึ่งพุ่งออกจากฝ่ามือเขา ฉีกกระชากชั้นมิติที่พังทลายซ้อนกัน มุ่งตรงสู่กลางคิ้วโจวหยวน
แกนกลางของลำแสงนั้นคือตราประทับโบราณกาลยิ่งนัก
บนตัวตรา มีเงามังกรบรรพชนพันขด ดูราวมีชีวิตจริง ดวงตามังกรเปี่ยมด้วยอานุภาพ ดั่งกำลังทอดมองฟ้าดินแดนบรรพกาล
มรดกตกทอดแห่งมังกรบรรพชน สมบัติฟ้าดินขั้นสูงสุด ตรามังกรแท้!
ยามนี้ภายใต้การขับเคลื่อนพลังของมหาเทพเซียนบรรพกาลขั้นกลางอย่างจูหลง อานุภาพของตรามังกรแท้จึงถูกกระตุ้นอย่างถึงที่สุด
ตัวตราสะท้านสะเทือน ฟ้าดินเปลี่ยนสี!
อำนาจมังกรไม่สิ้นสุดแปรเป็นรูปธรรม ทุกที่ที่ผ่าน ความว่างเปล่าพังทลายแหลกเป็นเสี่ยง กลายเป็นดินแดนบรรพกาลดั้งเดิม
เผชิญการโจมตีขั้นสูงสุดที่เพียงพอปราบปรามมหาเทพเซียนบรรพกาลขั้นต้นให้ตายได้นี้ สีหน้าของโจวหยวนไร้ความเปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย
เขาเพียงยกมือขึ้นอย่างแผ่วเบา
ฝ่ามือกวักเบา ๆ กลางห้วงเวิ้งว้าง
ไข่มุกมังกรสีบรรพกาลลอยอยู่บนฝ่ามืออย่างเงียบเชียบ ภายในประหนึ่งบรรจุโลกแห่งมังกรใบหนึ่ง เงามายาของมังกรนับหมื่นคำรามอยู่ภายใน
ไข่มุกบรรพชนมังกร!
ไป
จิตของโจวหยวนขยับ ไข่มุกบรรพชนมังกรกลายเป็นแสงสีเทาหม่น ไม่หลบไม่หลีก พุ่งเข้าหาตรามังกรแท้
ไร้ซึ่งเสียงสะเทือนฟ้าสะเทือนดิน หากแต่มีความหนักแน่นดั่งสรรพสิ่งคืนสู่ต้นกำเนิด
ตรามังกรแท้ทะยานฟ้า
ไข่มุกบรรพชนมังกรปะทะเข้าใส่
สมบัติสูงสุดสองชิ้นจากแหล่งเดียวกัน ปะทะกันอย่างรุนแรง ณ จุดศูนย์กลางของห้วงเวิ้งว้าง!
ตูมมม——!!!
เสียงสนั่นสุดพรรณนา มิได้แทรกเข้าหู หากแต่ระเบิดขึ้นในส่วนลึกวิญญาณของทุกชีวิตโดยตรง!
วงแสงแห่งการทำลายล้างแผ่ขยายอย่างป่าเถื่อน โดยมีจุดกระทบเป็นศูนย์กลาง!
ทุกที่ที่วงแสงผ่าน น้ำทะเลเหือดหายในพริบตา ภูเขาใต้ทะเลถูกบดราบเป็นหน้ากลอง แม้แต่ลำแสงก็ดูเหมือนถูกพลังนี้กดจนบิดเบี้ยวเชื่องช้า