ว่านเหยียนจงวั่งมิใช่ไม่เห็นด้วยกับกลยุทธ์ของสือลี่อ้าย
“วิธีปิดล้อมเมือง” ของสือลี่อ้ายเป็นกลยุทธ์ที่ล้ำเลิศยิ่ง
เพียงแต่เขาไม่เห็นด้วยกับยุทธศาสตร์ของว่านเหยียนจงหานเท่านั้น
ยุทธศาสตร์ของว่านเหยียนจงหานเป็นเช่นไรหรือ?
เขาเป็นฝ่ายที่แน่วแน่ต่อการล้มล้างซ่ง!
หลังการบุกตีเมืองครั้งใหญ่ครานี้ สถานการณ์ก็เริ่มดำเนินไปตามบทความ “ว่าด้วยช่วงต้นของศึกซ่งกับจิน” ของจ้าวกวนเจียแล้ว
ที่จริง คนส่วนใหญ่ในห้องนี้ต่างก็รู้สึกได้ เพียงแต่ทุกคนต่างพร้อมใจกันไม่เอ่ยถึงบทความของจ้าวกวนเจียเท่านั้น
แม่ทัพใหญ่ ว่านเหยียนจงหานกล่าวว่า “ข้าเห็นด้วยกับคำกล่าวของท่านสือ ทุกท่านมีสิ่งใดจะกล่าวหรือไม่?”
คนอื่น ๆ ล้วนเงียบงัน ว่านเหยียนเสอมู่กล่าวว่า “ปิดล้อมเมืองก็ดีสิ ปิดให้หมด แล้วข้าจะไปปล้น!”
ไม่มีผู้ใดสนใจเขา ทุกคนต่างรู้ว่าเขาเป็นคนอารมณ์ร้อน ไม่มีใครคิดหาเรื่องเพชฌฆาตผู้นี้โดยไร้เหตุผล
จงหานเหลือบมองว่านเหยียนจงวั่ง แล้วถามว่า “จงวั่ง เจ้ามีสิ่งใดจะกล่าวหรือไม่?”
ว่านเหยียนจงวั่งกล่าวว่า “หากจะปิดล้อมเมือง ก็ต้องวัดกันว่าใครมีเสบียงมากกว่า ยามนี้พวกเราเข้ามาลึกถึงใจกลางแผ่นดินซ่ง ทางเหนือยังมีกองทัพซ่งที่เหลืออยู่ อีกทั้งหลายพื้นที่ก็เริ่มเก็บกวาดเสบียงและทำลายสิ่งของไม่ให้ตกเป็นของศัตรู เสบียงของกองทัพเรายังเหลือเท่าใด?”
ว่านเหยียนซีอิน ผู้ดูแลเสบียงของกองทัพกล่าวว่า “เดิมทีกองทัพเรายังมีเสบียงอยู่สามเดือน แต่การศึกวันนี้มีผู้เสียชีวิตไม่น้อย หากประหยัดกิน ก็ยังพอประทังได้เกือบสี่เดือน”
“เช่นนั้นหมายความว่า เมื่อถึงเดือนสี่ปีนี้ เสบียงของเราจะหมดสิ้นหรือ?”
ว่านเหยียนซีอินกล่าวว่า “หากดูตามบัญชี ก็เป็นเช่นนั้น แต่เรายังรวบรวมเสบียงจากเมืองรอบข้างได้”