หลี่ชุ่ยรีบกล่าวว่า “รองแม่ทัพใหญ่จง ในเมื่อฝ่าบาททรงเห็นชอบให้เจรจาสงบศึก หากพวกเรายกทัพออกไปอีก ย่อมทำให้ชาวจินแตกตื่น แล้วชาวจินจะไม่ยอมเจรจาสงบศึกหรือพ่ะย่ะค่ะ?”
เห็นได้ชัดว่าหลี่ชุ่ยหวาดกลัวชาวจิน
ในประวัติศาสตร์ เดือนแรกปีที่สองแห่งรัชศกจิ้งคัง จงเจ๋อเดินทางถึงเมืองไคเต๋อ เตรียมเปิดศึกใหญ่กับกองทัพจิน แต่หลี่ชุ่ยไม่กล้า
จงเจ๋อโกรธจัด ถึงกับประกาศว่าจะประหารหลี่ชุ่ยต่อหน้าขุนพลทั้งปวงเพื่อให้เป็นเยี่ยงอย่าง
หลี่ชุ่ยจึงถูกกดดันจนจำต้องออกรบ ผลคือกองทัพจินพ่ายแตก หลี่ชุ่ยเป็นฝ่ายชนะ
เรื่องนี้บอกให้รู้ว่า คนเราล้วนถูกบีบให้ลงมือทั้งสิ้น
เมื่อจงเจ๋อได้ยินคำพูดของหลี่ชุ่ย ก็กล่าวเสียงขรึมทันทีว่า “ข้าศึกจินเจ้าเล่ห์ เชื่อถือไม่ได้! ถ่ายทอดคำสั่งแม่ทัพใหญ่ ให้ทั้งกองทัพเคลื่อนพลไปยังเมืองผู่หยางเดี๋ยวนี้!”
“รองแม่ทัพใหญ่...”
หลี่ชุ่ยยังคิดจะเกลี้ยกล่อม จงเจ๋อก็เดือดดาลขึ้นมาทันที “เจ้ากล่าวเช่นนี้ เพราะหวาดกลัวข้าศึกจินหรือ?”
“มะ...ไม่...” หลี่ชุ่ยหันหลังวิ่งออกไป “ข้าน้อยจะไปจัดทัพเดี๋ยวนี้!”
วันที่ 17 เดือนแรก เมืองตงจิง
ยึดทรัพย์บ้านหวังสือยงกับฟ่านฉงเสร็จสิ้นแล้ว ได้เงิน 200,000 ก้วน
ก่อนหน้านี้มี 350,000 ก้วน จ่ายเงินเดือนให้กรมอาวุธยุทโธปกรณ์ไป 30,000 ก้วน จึงเหลือ 320,000 ก้วน
เมื่อนำเงินที่ยึดได้คราวนี้อีก 200,000 ก้วนมารวมกัน ก็มีทั้งหมด 520,000 ก้วน
ศึกป้องกันเมืองครั้งใหญ่คราก่อน มีผู้เสียชีวิต 10,051 คน บาดเจ็บสาหัส 22,450 คน
ตามระเบียบเงินชดเชยฉบับใหม่ เงินชดเชยแก่ผู้เสียชีวิตสูงถึง 320,000 ก้วน ส่วนผู้บาดเจ็บสาหัสต้องใช้ถึง 340,000 ก้วน
รวมแล้วต้องใช้เงิน 660,000 ก้วน
เงินไม่พอเลยนี่นา
ไม่พอหรือ?
จะเป็นไปได้อย่างไร?
เมื่อวานนี้เอง คดีทุจริตของกรมอาวุธยุทโธปกรณ์คืบหน้าไปมาก มีขุนนางพัวพันตั้งแต่ฮู่ปู้ไปจนถึงปิงปู้ (กรมกลาโหม) รวมแล้วถึง 10 คน