เฉินกุยกล่าวว่า “ที่กวนเจียตรัสมีเหตุผลพ่ะย่ะค่ะ นั่นคือความเร่ง”
“ขุนนางเฉินช่างเป็นอัจฉริยะโดยแท้!” จ้าวหนิงกล่าว
“นี่เป็นผลจากความพยายามร่วมกันของทุกคนในสถาบันศึกษาสรรพสิ่งพ่ะย่ะค่ะ” เฉินกุยกล่าวอย่างถ่อมตน “ติงเผิงเป็นผู้คิดวิธีทดสอบบนทางลาด โดยใช้นาฬิกาจับเวลาอย่างแม่นยำ ส่วนเฉินซู่ก็อดทนปรับแก้การทดสอบหลายครั้ง”
“แน่นอนว่าเรื่องนี้ขาดมาตราชั่งตวงวัดชุดใหม่ ซึ่งฝ่าบาททรงจัดตั้งไว้ในสถาบันศึกษาสรรพสิ่งแต่แรกไม่ได้”
จ้าวหนิงไม่กล้ารับความชอบไว้แต่ผู้เดียว
แม้เขาจะมีส่วนช่วยอยู่บ้าง ทว่าแท้จริงแล้วก็เพียงวางมาตราชั่งตวงวัดและจุดประกายแนวคิดบางประการเท่านั้น
ส่วนการลงมือปฏิบัติจริง ล้วนเป็นคนของสถาบันศึกษาสรรพสิ่งทั้งหลายเหล่านี้ที่ลงมือด้วยตนเอง
การวัดความเร่งเนื่องจากแรงโน้มถ่วงนั้น แท้จริงแล้วไม่ยากนัก
อย่างน้อยสำหรับคนในศตวรรษที่ 21 แบบจำลองทางทฤษฎีก็เรียบง่ายมาก
อย่างไรเสีย กาลิเลโอก็เคยใช้วิธีที่ง่ายที่สุดทำการทดลองมาแล้ว
ตามประวัติศาสตร์ ในปี ค.ศ. 1590 กาลิเลโอได้ทำการวัดแรงโน้มถ่วงเป็นครั้งแรกของโลก
เขาอาศัยการกลิ้งของลูกทรงกลมบนพื้นเอียง วัดได้ว่าลูกทรงกลมเคลื่อนที่ไป 4.9 เมตรในวินาทีแรก 14.7 เมตรในวินาทีที่สอง และ 24.5 เมตรในวินาทีที่สาม
จากผลดังกล่าวอนุมานได้ว่า ระยะทางที่ลูกทรงกลมเคลื่อนที่ในสองวินาทีเพิ่มขึ้นจากหนึ่งวินาที 9.8 เมตร ส่วนระยะทางในสามวินาทีก็เพิ่มขึ้นจากสองวินาที 9.8 เมตรเช่นกัน
จึงได้ค่าความเร่งเนื่องจากแรงโน้มถ่วงเท่ากับ 9.8
แต่สำหรับคนโบราณแล้ว เรื่องนี้ยังเป็นสิ่งที่ไม่เคยรู้มาก่อน อีกทั้งมาตราชั่งตวงวัดและเครื่องจับเวลาก็ยังไม่อาจรองรับได้