วันที่ 25 เดือนสี่ ทัพจินที่ไต้โจวเริ่มรวมพล
ไต้โจวอยู่ห่างจากไท่หยวนเพียง 300 ลี้ อีกทั้งเส้นทางจากไต้โจวลงไปไท่หยวนก็มิได้เป็นทางภูเขาทั้งหมด ด้วยความเร็วในการเดินทัพของทัพจิน ใช้เวลาเพียง 6 วันก็ไปถึงได้
ว่านเหยียนซาหลีกั่วเคียดแค้นอู๋เจี้ยมาโดยตลอด ในปีจิ้งคังที่ 3 เขาเคยประมือกับอู๋เจี้ยที่ไท่หยวน และถูกตีจนร้องไห้ต่อหน้าผู้คน
นับแต่นั้นมา เขาก็ได้สมญาว่า “คุณชายร้องไห้” ซึ่งทำให้ต้องอับอายขายหน้ามาตลอด
การเอาชนะอู๋เจี้ยคือเป้าหมายเดียวในชีวิตของเขาจนถึงบัดนี้
วันนั้น ทัพจินเคลื่อนพลออกจากไต้โจว
ยามซื่อยามต้น (เก้าโมงเช้า) เมืองตงจิง พระราชวัง
หลังจางจิ่วเฉิงออกจากห้องว่าราชการของผูเย่แห่งสำนักบูรพา ก็เดินไปยังตำหนักเหวินเต๋อพร้อมกับจ้าวติ่ง
จ้าวติ่งกล่าวว่า “การสร้างถนนหลวงสายใหญ่ในเหอตงและเหอเป่ย หากพิจารณาจากยุทธศาสตร์การปกครองแล้ว ย่อมสมเหตุสมผล ทว่าช่วงนี้ฮู่ปู้กับสำนักตรวจการถกเถียงกันอย่างดุเดือด ท้องพระคลังเพิ่งมีเงินเหลือ เกรงว่าจะทนต่อการใช้จ่ายเช่นนี้ไม่ไหว”
จางจิ่วเฉิงมิได้กล่าววาจา เขาตั้งใจรับฟังอย่างนอบน้อม
หลังเข้าสู่ราชการได้หนึ่งปี จางจิ่วเฉิงก็เติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว
ด้วยจ้าวติ่งผู้เป็นอัครมหาเสนาบดีคอยสนับสนุน ตำแหน่งขุนนางของเขาจึงสูงขึ้นเป็นลำดับ
จ้าวติ่งถอนใจแล้วกล่าวว่า “ข้าให้เซี่ยเฉียนลองเสนอเรื่องกู้ยืมเงินจากธนาคารเพื่อสร้างถนนแล้ว เรื่องนี้กลับก่อให้เกิดกระแสต่อต้านอย่างหนัก มีคนไม่น้อยคัดค้าน เจ้าเตรียมใจไว้ให้ดี”
“ข้าน้อยเข้าใจแล้ว ขอบพระคุณท่านอัครเสนาบดีใหญ่ที่เตือน”
“เจ้าควรเข้าใจจริง ๆ เรื่องนี้เจ้าจะเป็นผู้ดูแลหลัก ต่อจากนี้คนที่จะโจมตีและยื่นฎีกากล่าวโทษเจ้ามีอีกมาก กระทั่งอาจทำให้เจ้านอนไม่หลับทั้งคืน”