จางจวิ้นก็เป็นคนจากกองทัพตะวันตกเช่นกัน แต่ต่างจากหลิวกวงซื่อที่เกิดในตระกูลแม่ทัพแห่งกองทัพตะวันตก จางจวิ้นเป็นคนสามัญชนที่ไต่เต้าขึ้นมา
จางจวิ้นเป็นชาวเมืองเฟิ่งเสียงฝู่ มณฑลส่านซี เข้ากองทัพเมื่ออายุ 16 ปี เป็นพลธนูทหารบ้านแห่งซานหยาง (เทียนสุ่ย)
ทหารบ้านก็คือกองกำลังอาสาสมัคร มิใช่ทหารประจำการ ยามปกติต้องทำงานผลิตสินค้า ขนส่ง ซ่อมแซมเมือง และยังต้องทำนา
เมื่อถึงช่วงว่างเว้นจากการเพาะปลูก ก็จะรวมตัวกันฝึกฝน
ในอดีต ซ่งกับซีเซี่ยทำสงครามกันมาโดยตลอด ต้าซ่งจึงมีกำลังทหารบ้านสำรองไว้มากมาย ยามมีจำนวนสูงสุด ทหารบ้านในส่านซี เหอเป่ย และเหอตงรวมกันอาจมีถึง 420,000 นาย
กล่าวได้ว่า จางจวิ้นเป็นคนจากก้นบึ้งของสังคมอย่างแท้จริง
ในกองทัพตะวันตก จางจวิ้นตรากตรำอยู่เช่นเดียวกับคนหนุ่มนับไม่ถ้วน อดทนฝ่าฟันมานานกว่าสิบปี
กระทั่งปีเจิ้งเหอที่หก หรือเมื่อ 14 ปีก่อน ตอนติดตามกองทัพไปทำศึกกับซีเซี่ย จางจวิ้นจึงได้รับแต่งตั้งเป็นเฉิงซิ่นหลาง นายทหารขั้นผู้น้อยที่สุด
จางจวิ้นเริ่มมีชื่อเสียงโดดเด่นอย่างแท้จริงในปีจิ้งคังที่หนึ่ง เมื่อกองทัพจินยกทัพลงใต้ ราชสำนักจึงสั่งให้กองทัพรักษาพระองค์ภาคตะวันตกเฉียงเหนือไปช่วยเหอตง
แม่ทัพใหญ่พลีชีพในสนามรบ ยามนั้นกองทัพซ่งพอเผชิญหน้ากองทัพจินก็แตกพ่ายหนีเตลิด ทว่าเขากลับนำกำลังพลหลายร้อยฝ่าวงล้อมออกมาได้ ทั้งยังสังหารทหารจินไปถึง 500 นาย
ภายใต้สถานการณ์เช่นนั้น ชื่อเสียงของเขาพลันขจรขจาย
ในปีจิ้งคังที่หนึ่งเช่นกัน ฉงซือจง แม่ทัพเลื่องชื่อแห่งกองทัพตะวันตก นำทัพใหญ่ไปช่วยไท่หยวนที่ถูกล้อม จางจวิ้นก็อยู่ใต้บังคับบัญชาของฉงซือจง
เมื่อฉงซือจงพลีชีพในสนามรบ จางจวิ้นก็แสดงความสามารถในการฝ่าวงล้อมให้เห็นอีกครั้ง