จ้าวโจวมีอีกชื่อหนึ่งว่าชิ่งหยวนฝู่ โดยมีผิงจี๋เซี่ยนเป็นที่ว่าการ
เดิมทีที่นี่มิใช่ชายแดน ทว่าจำต้องเป็นเช่นนี้เพราะเจิ้นติ้งฝู่ถูกกองทัพจินยึดครอง ที่นี่จึงกลายเป็นหนึ่งในแนวหน้าต่อต้านจินของเหอเป่ย
ต้าซ่งทุ่มกำลังคนและทรัพยากรจำนวนมากทางเหนือของผิงจี๋เซี่ยน เพื่อสร้างเมืองทหารสำคัญแห่งใหม่
ยามเที่ยง ขุนนางจำนวนมากแห่งชิ่งหยวนฝู่ออกมาต้อนรับขบวนเสด็จ
จ้าวหนิงเข้าเมืองและพักอยู่หนึ่งคืน วันรุ่งขึ้นจึงมุ่งหน้าไปยังแนวหน้าเพื่อตรวจเยี่ยมกองกำลังชายแดน
กองทัพซ่งตั้งขบวนเป็นระเบียบ ธงรบพลิ้วไสวประหนึ่งหมู่เมฆ กองทัพแข็งแกร่ง เสียงโห่ร้องกึกก้องสะเทือนฟ้า
ข่าวที่จ้าวกวนเจียเสด็จมาด้วยพระองค์เอง แพร่ไปถึงฉางซาน ที่ว่าการเจิ้นติ้งฝู่ในอีกหลายวันต่อมา
ครั้นว่านเหยียนอิ๋นซู่เข่อได้ยินว่าจ้าวกวนเจียเสด็จมาด้วยพระองค์เอง ก็ยินดีอย่างยิ่ง เริ่มระดมกำลังพลอย่างลับ ๆ ทันที
ด้านหนึ่งเตรียมเสบียง อีกด้านส่งคนควบม้าเร็วไปยังเยียนจิงเพื่อขอคำสั่งจากว่านเหยียนจงวั่ง ขอเพียงจงวั่งมีคำสั่งให้โจมตี ว่านเหยียนอิ๋นซู่เข่อก็จะนำทัพลงใต้ทันที
วันที่ 22 เดือนหก จงวั่งได้รับข่าว
“จ้าวกวนเจียเสด็จไปถึงชิ่งหยวนฝู่แล้วหรือ?” จงวั่งประหลาดใจยิ่งกว่าเดิม เขาคาดเดาความเคลื่อนไหวของจ้าวหนิงไม่ออกจริง ๆ
หลิวเยี่ยนจงกล่าวว่า “องค์ชาย จ้าวกวนเจียผู้นี้คิดจะยกทัพมาสู้กับพวกเราหรือพ่ะย่ะค่ะ?”
ชั่วขณะนั้นจงวั่งเองก็ยังไม่กล้ายืนยัน
ฮ่องเต้เสด็จมายังแนวเหนือด้วยพระองค์เอง ย่อมต้องมีเหตุผล หากไม่มีเหตุผลแล้วจะเสด็จมาถึงแนวเหนือทั้งที่ไม่มีเรื่องอันใดทำหรือ?
“หรือว่าแคว้นซ่งล่วงรู้แล้วว่าราชสำนักของเรากำลังเตรียมยกทัพไปจัดการชาวเหมิงอู๋?” หลิวเยี่ยนจงเอ่ยด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม