จักรพรรดิซูโตกุพยักหน้า แท้จริงแล้วนิสัยของพระองค์มิได้แข็งกร้าว เป็นคนอ่อนโยน เรื่องหลายอย่างมอบให้ไทระ ทาดาโมริจัดการ พระองค์ก็ทรงยอมรับได้
“เช่นนั้นเรื่องเหล่านี้ก็ต้องรบกวนท่านนากาสึกาสะ ไทฟุแล้ว!”
“ฝ่าบาททรงไว้วางพระทัย กระหม่อมย่อมทุ่มเทเต็มกำลังพ่ะย่ะค่ะ!”
เมื่อออกจากวังกลับถึงบ้าน
หลังพักผ่อนครู่หนึ่ง ไทระ ทาดาโมริก็พบกับบุตรชาย ไทระ คิโยโมริ โดยมีฟูจิวาระ ทาดาคิโย ขุนศึกประจำตระกูลอยู่ด้วย
“ท่านพ่อ!”ไทระ คิโยโมรินั่งคุกเข่าอยู่ด้านหนึ่ง ชายหนุ่มวัย 20 ปีผู้นี้เผยให้เห็นบุคลิกโดดเด่นเกินวัย ดวงตาเฉียบคม เปี่ยมด้วยความดุดัน ทว่าก็ซ่อนความอดกลั้นที่ไม่สมกับอายุไว้
“การสร้างท่าเรือในแคว้นฮิเซ็นคืบหน้าไปถึงไหนแล้ว?”ไทระ ทาดาโมริถาม
แคว้นฮิเซ็นที่เขากล่าวถึงอยู่แถบนางาซากิ เป็นดินแดนทางตะวันตกสุดของญี่ปุ่น อีกทั้งยังอยู่ใกล้ท่าเรือของต้าซ่งที่สุด
การค้าระหว่างซ่งกับญี่ปุ่นในประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่กระจุกตัวอยู่แถบนี้
ท่าเรือที่มนุษย์สร้างขึ้นแห่งแรกของญี่ปุ่นเป็นผลงานของไทระ คิโยโมริจริง เพียงแต่ในประวัติศาสตร์ที่แท้จริง เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นช้ากว่า 20 ปี
ในประวัติศาสตร์ที่แท้จริง เมื่อถึงช่วงที่ไทระ คิโยโมริเรืองอำนาจ เขากดข่มกลุ่มอนุรักษนิยมภายในญี่ปุ่นอย่างหนัก และขยายเส้นทางการค้ากับต้าซ่ง จนได้ทรัพย์สินมหาศาลจากการนี้
ไทระ คิโยโมริตอบว่า “ทุกอย่างราบรื่นยิ่ง บัดนี้สร้างเสร็จหมดแล้ว ตั้งแต่ปีนี้เป็นต้นมา ต้าซ่งเพิ่มปริมาณเครื่องเทศและยาเข้ามาอย่างมาก เดือนก่อนกรรมวิธีทำสบู่ของต้าซ่งก็แพร่เข้ามาด้วย ข้าให้คนไปศึกษาวิธีผลิตตามตำราแล้ว อีกทั้งคนที่ข้าส่งไปเส้นทางฝูเจี้ยนก็ส่งตำราการสร้างปืนใหญ่กลับมา”