หลังถูกจับ ฉีมู่เอ่อร์ก็หวาดกลัวว่าจะถูกสังหาร
เมื่อได้ยินหลิวจงจิ่งกล่าวเช่นนั้น เขาก็ลอบยินดี รีบแสดงท่าทีทันทีว่า “ข้ายินดีถือพระบัญชาของโอรสสวรรค์เป็นที่ตั้ง”
“เผ่าทาทาร์มีคนอยู่ทั้งหมดเท่าใด?” หลิวจงจิ่งเปลี่ยนหัวข้อสนทนาในทันใด
ฉีมู่เอ่อร์ชะงักไป แม้อยากสนทนาเรื่องยินดีรับใช้ต่อจากเมื่อครู่ แต่ก็จำต้องตอบคำถามของหลิวจงจิ่ง
เขากล่าวว่า “เผ่าทาทาร์แบ่งเป็นเผ่าฉาอันทาทาร์ เผ่าอาเล่อชื่อทาทาร์ เผ่าตู่อู๋ถี่ และเผ่าอาหลู่ไห่ทาทาร์ รวมแล้วมีแปดหมื่นกว่าครัวเรือน ประชากรสามแสนกว่าคน ส่วนใหญ่อาศัยอยู่แถบแม่น้ำชั่ว ทะเลสาบจวี้หลุน รวมถึงทุ่งหญ้าทางเหนือและตะวันออกของที่นั่น”
หลิวจงจิ่งนำคำของฉีมู่เอ่อร์ไปบอกเยว่เฟย
เยว่เฟยครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนกล่าวว่า “พาตัวเขาลงไปก่อน”
ฉีมู่เอ่อร์ถูกพาตัวออกไป
จากนั้นเยว่เฟยก็เรียกตู้ซง เจ้ากรมกองทหาร มาพบ แล้วมอบคำให้การของฉีมู่เอ่อร์ให้แก่เขา
ตู้ซงกล่าวว่า “ท่านแม่ทัพเยว่ เผ่าทาทาร์มีหลายสาขา หากพวกเราต้องการตั้งหลักในเผ่าทาทาร์ ก็จำต้องบั่นทอนบารมีของข่านเผ่าพวกเขา”
หลิวจงจิ่งกล่าวเสริมว่า “คำพูดของเจ้ากรมตู้มีเหตุผล ไม่เพียงบั่นทอนบารมีของข่านเท่านั้น แต่ยังควรตั้งห้างการค้าที่อยู่ภายใต้การคุ้มครองของกฎหมายต้าซ่งขึ้นในเผ่าทาทาร์ ให้หัวหน้าแต่ละสาขาเป็นผู้ถือหุ้นรายย่อยด้วย หากผูกผลประโยชน์ของพวกเขาไว้ด้วยกัน พวกเขาจึงจะยอมอยู่ในระเบียบ”
ตู้ซงฟังไม่ค่อยเข้าใจนัก จึงถามว่า “ท่านหมายจะให้หัวหน้าเผ่าต๋าต๋าเหล่านั้นเข้าร่วมห้างการค้าของต้าซ่ง แล้วเป็นผู้ถือหุ้นเบื้องหลังห้างการค้าหรือ?”