วันที่ 21 เดือนเก้า จ้าวหนิงเดินทางถึงอำเภอหยวนซื่อ
ยามนี้ สถานการณ์ในสนามรบแนวตะวันตกตึงเครียดถึงขีดสุด
ทุกฝ่ายเริ่มเคลื่อนไหวแล้ว ทว่าทิศทางการเคลื่อนไหวของแต่ละฝ่ายเป็นเช่นไร ไม่มีผู้ใดล่วงรู้แน่ชัด ขณะนี้ทุกฝ่ายยังคงสอดแนมกันไม่หยุด
เยว่เฟยล่อจงหานให้มาถึงภูเขาเฟิงหลง แต่จงหานอาจมิได้เดินทางไปจริง
ใต้บัญชาจ้าวหนิงมีกองทัพรักษาพระองค์สี่หมื่นนาย ซึ่งล้วนเก่งกาจสามารถ ย่อมต้องอาศัยเสบียงและกำลังบำรุงจำนวนมาก
ทว่าข้อได้เปรียบอยู่ตรงที่นี่คือฐานที่มั่นเก่าของกองทัพซ่ง เมืองชายแดนทางเหนือได้รับการจัดการมาหลายปี ตราบใดที่มิใช่การทำศึกทางไกล เสบียงก็มีพร้อมอย่างเหลือเฟือ
ยามเช้า จางซูเย่เร่งรุดเข้ามา เขากล่าวว่า “ฝ่าบาท รายงานทหารฉบับล่าสุด กองทัพจินยกพลออกจากหลวนเฉิงแล้ว”
จ้าวหนิงถามว่า “มุ่งหน้าไปทางใด?”
แท้จริงแล้ว จ้าวหนิงยังวางกลอุบายเล็กน้อยไว้ในเรื่องนี้
เขาทิ้งกองทัพรักษาพระองค์ไว้หนึ่งหมื่นนายที่เมืองจ้าวโจว ขอเพียงกองทัพใหญ่ของจงหานกล้าบุกลงใต้เข้าจ้าวโจวในยามนี้ สถานการณ์ศึกก็จะพลิกผันทันที
หากจงหานคิดบุกเมืองจ้าวโจวโดยตรง ย่อมไม่อาจตีแตกได้ในเวลาอันสั้น
ถึงตอนนั้น กองทัพชั้นยอดสี่หมื่นนายของจ้าวหนิงก็จะหวนกลับไปยังเมืองจ้าวโจวได้ทุกเมื่อ ขณะเดียวกัน เยว่เฟยย่อมยกทัพมาจากบริเวณภูเขาเฟิงหลงเช่นกัน
กองทัพซ่งสองสายจะโอบล้อมกองทัพจิน
จางซูเย่กล่าวว่า “กองทัพหลักของจินมุ่งไปทางตะวันตก”
“ดูท่าจงหานเตรียมมุ่งหน้าไปยังภูเขาเฟิงหลง” จ้าวหนิงกล่าว “แต่ก็อาจไม่ใช่เรื่องจริง บางทีอาจมีกองทัพลวงสายหนึ่งมุ่งตะวันตก ส่วนกองทัพหลักตัวจริงบุกลงใต้เข้าจ้าวโจว”
