เช้าตรู่วันที่ 16 เดือนสิบ หานซื่อจงได้รับข่าวจากฟู่โจว
สีหน้าของหานซื่อจงพลันเคร่งขรึมลง
เกิ่งจู้ถามว่า “ผู้พิทักษ์ เกิดเรื่องใดขึ้น?”
“ตงถานถูกกวาดล้างทั้งกองทัพที่ก้ายโจว”
สิ้นเสียงเขา บรรยากาศโดยรอบพลันเงียบงัน
“เป็นไปไม่ได้!” หูเหยียนทงกล่าว
“ที่มาคือกองทหารม้าเหล็กฝูถู” หานซื่อจงถอนหายใจ
เกิ่งจู้ถามว่า “หรือจินอูจู๋มาเอง?”
“สถานการณ์คับขัน ยามนี้มิใช่เวลาหารือเรื่องข้าศึกอย่างละเอียด กองทัพจินเคลื่อนทัพลงใต้ ประชิดฟู่โจวแล้ว” หานซื่อจงตัดสินใจเด็ดขาด “หูเหยียนทง จงนำทหารยอดฝีมือ 8,000 นายกลับเมืองตูหลี่เดี๋ยวนี้ ไปช่วยฟู่โจว จงระมัดระวังให้มาก”
“ขอรับ!”
วันนั้นหูเหยียนทงก็นำทัพออกจากแกกยอง
กระทั่งวันที่ 20 เดือนสิบ ครั้นจางหรงถอยกลับถึงเมืองตูหลี่ จึงได้ทราบว่ากองทัพจินเคลื่อนลงใต้ไปยังฟู่โจวแล้ว
วันนั้นหูเหยียนทงมาถึงแทบจะพร้อมกับเขา
ยามนี้ ใต้กำแพงเมืองฟู่โจว มีกองทัพจินชั้นยอด 30,000 นายเปิดฉากโจมตีเมืองฟู่โจวอย่างดุเดือดที่สุด
เมืองฟู่โจวตกอยู่ในอันตรายอย่างยิ่ง
จางหรงกับหูเหยียนทงจึงมุ่งขึ้นเหนือไปช่วยเหลือทันที
ศึกฟู่โจวนับเป็นการสืบเนื่องจากสงครามซ่งกับจินครั้งที่ห้า
วันที่ 21 เดือนสิบ ขณะที่จ้าวหนิงเสด็จกลับถึงต้าหมิง จงวั่งก็กลับถึงเยียนจิงเช่นกัน
สิ่งแรกที่จงวั่งทำหลังกลับถึงเยียนจิง คือจัดการให้กองทหารยอดฝีมือมุ่งขึ้นเหนือไปยังจิ่นโจว ทั้งที่เขายังป่วยหนัก
“ท่านอ๋อง อ๋องเว่ยกับองค์รัชทายาทกำลังเดินทางมาเยียนจิง คาดว่าจะมาถึงพรุ่งนี้”
“อ๋องเว่ย?” จงวั่งชะงักไปครู่หนึ่ง “เขามาแล้วหรือ?”