เครื่องยิงหินที่ติดตั้งปืนใหญ่ไว้ด้วยนั้นพบเห็นได้ทั่วไปในราชวงศ์ซ่ง
ถึงอย่างไร ราชวงศ์ซ่งก็มีอาวุธเพลิงแล้ว อีกทั้งยังใช้ดินปืนในสนามรบเป็นจำนวนมาก
ยกตัวอย่างเช่น ลูกเหล็กเพลิงของทัพจินก็เลียนแบบมาจากราชวงศ์ซ่ง
หลี่ชงกับหวังซื่อเองก็ไม่เห็นว่าเป็นเรื่องแปลก
หวังซื่อกล่าวว่า “ฝ่าบาท บัดนี้ในกรมอาวุธยุทโธปกรณ์มีอยู่แล้วพ่ะย่ะค่ะ”
“มีเท่าใด?”
“กระหม่อมตรวจนับเมื่อเจ็ดวันก่อน มีอยู่ราว 8,456 ลูกพ่ะย่ะค่ะ”
“เจ้าหมายถึงระเบิดสะเทือนฟ้าหรือ?”
“พ่ะย่ะค่ะ”
“เท่านี้ยังห่างไกลจากคำว่าเพียงพอ เครื่องยิงหิน 800 เครื่อง แต่ละเครื่องบรรจุ 200 ลูก รวมแล้วต้องใช้ 160,000 ลูก”
สิ้นพระดำรัส หลี่ชงกับหวังซื่อต่างตกใจจนสะดุ้ง
หลี่ชงกล่าวว่า “ฝ่าบาท เรื่องนี้...เกรงว่าจะเกินกำลังที่เราจะรับไหวพ่ะย่ะค่ะ”
“ขาดแคลนวัตถุดิบหรือ?”
ยามจ้าวหนิงตรัส มิได้ทอดพระเนตรหลี่ชง หากแต่หันไปมองหวังซื่อ
หวังซื่อกล่าวว่า “ฝ่าบาท จำนวนนี้มากจริงพ่ะย่ะค่ะ แต่กระหม่อมจะพยายามหาทางให้เต็มกำลัง อาจต้องขอความช่วยเหลือจากกงปู้พ่ะย่ะค่ะ”
“ไม่เป็นไร เจ้าต้องการความช่วยเหลือใดก็ว่ามา หากเจ้าจัดหาสิ่งที่เราต้องการได้ เราก็จะมอบสิ่งที่เจ้าต้องการให้”
จ้าวหนิงชอบติดต่อกับคนเช่นหวังซื่อ เรื่องพูดคุยกันง่าย
ย่อมต้องพบปัญหามากมายเมื่อทำงานสักอย่าง หากผู้ใต้บังคับบัญชาเอ่ยถึงปัญหาแล้วก็คิดว่าเป็นไปไม่ได้เสียทุกเรื่อง เช่นนั้นย่อมชวนให้ปวดหัว
เหตุใดบางคนทำงานมาทั้งชีวิต แต่กลับไม่อาจเลื่อนตำแหน่งได้?
เพราะพวกเขาปิดหนทางของตนเองเสียแล้ว
แล้วเหตุใดบางคนจึงก้าวหน้าได้รวดเร็ว?
เพราะสิ่งที่คนเหล่านั้นคิดไม่ใช่อุปสรรค หากเป็นหนทางแก้ไข
ทัพจินมีกำลังพลหนึ่งแสนห้าหมื่นนายล้อมเมืองอยู่ ราชวงศ์ซ่งจะลำบากหรือไม่?
ลำบากสิ!
จ้าวหนิงกำลังเผชิญสถานการณ์ราวกับนรกแตก ต้องนำขุนนางบุ๋นที่เอาแต่พูดพล่อย ๆ ทั้งวัน กับกองทัพรักษาพระองค์อีกมากมายที่ไม่เคยผ่านสนามรบ มาต้านทานกองทัพที่แข็งแกร่งที่สุดบนโลกใบนี้