ทูตแคว้นจินถูกเยว่อวิ๋นถามจนตะลึงงัน เขาไม่รู้เรื่องนี้ ย่อมไม่รู้ว่าควรตอบเช่นไร จึงทำได้เพียงมองคนรอบข้าง แล้วหันไปมองผู้ติดตามที่พามาด้วย
ผู้ติดตามของเขาต่างก็มองหน้ากันไปมา
พ่อค้าชาวซ่งถูกสังหารหลายร้อยคนหรือ?
เรื่องใหญ่ถึงเพียงนี้ พวกเขากลับไม่ได้รับข่าวแม้แต่น้อย
ทูตแคว้นจิน หลิวเชวี่ยกล่าวว่า “แม่ทัพเยว่ นี่จะเป็นเรื่องเข้าใจผิดหรือไม่?”
“ชาวจินเจ้าเล่ห์สมคำร่ำลือ คนตายอยู่ในเขตของพวกเจ้าแท้ ๆ แต่กลับไม่กล้ายอมรับ!” เยว่อวิ๋นกล่าวต่อ ทั้งที่ความจริงเขารู้อยู่แล้วว่าเรื่องนี้ไม่ใช่ฝีมือชาวจิน เพราะสอบสวนจนได้ความแล้วว่าครั้งนี้เป็นความคิดของชนเผ่าทุ่งหญ้าต่าง ๆ ที่ต้องการรวมกำลังกันลงใต้
แต่สาเหตุที่เรื่องนี้เกิดขึ้น ไม่ใช่เพราะชนเผ่าทุ่งหญ้าต่าง ๆ รวมกำลังกันลงใต้
จนถึงบัดนี้ ชนเผ่าทุ่งหญ้าต่าง ๆ ก็ยังไม่ได้รวมเป็นหนึ่งเดียวอย่างแท้จริง
ต้องรู้ว่าทุ่งหญ้ากว้างใหญ่ลึกเข้าไปนับพันลี้ จะรวมกำลังกันได้ง่ายดายถึงเพียงนั้นได้อย่างไร?
ต่อให้พวกเขารวมกำลังกันได้ ต้าซ่งก็ยังแทรกแซงให้เกิดความแตกแยกได้
แน่นอนว่าเรื่องนั้นเอาไว้ค่อยว่ากันภายหลัง
สาเหตุโดยตรงของเหตุการณ์ครั้งนี้ คือกาลี่ปาทำตามอำเภอใจ
เรื่องนี้โยนความผิดให้ชาวเค่อเลี่ยก็หนีไม่พ้นอยู่แล้ว แต่หากลองขยายวงโยนความผิดออกไปอีกสักหน่อย ชาวจินก็ย่อมหนีไม่พ้นเช่นกัน
หลิวเชวี่ยกล่าวว่า “หากแม่ทัพเยว่มีหลักฐานค่อยว่ากันเถิด มิฉะนั้นการถืออาวุธบุกเข้ามาในต้าจินของข้า ย่อมถือเป็นการประกาศสงคราม!”
“ข้าประกาศสงครามแล้ว เจ้าจะทำอย่างไร?” ปลายทวนของเยว่อวิ๋นขยับเข้าใกล้หลิวเชวี่ยอีกหลายส่วน แทบจะแตะลำคอของเขาอยู่แล้ว