ประกาศศึกปราบกบฏของว่านเหยียนเลี่ยงถูกส่งออกไปในวันนั้นเอง เรื่องน่าขันก็คือ ซ่างจิงเฉลิมฉลองชัยชนะครั้งแล้วครั้งเล่าของว่านเหยียนอูจู๋ในเหอเป่ยอย่างเอิกเกริก ทว่าพอเป็นเรื่องร่วมกันปราบจินอูจู๋ กลับเห็นพ้องต้องกันอย่างรวดเร็วในเวลาอันสั้น และตีตราว่าว่านเหยียนอูจู๋เป็นกบฏแผ่นดิน
ประกาศศึกของฮ่องเต้แคว้นจินถูกส่งไปยังทุกหัวเมืองด้วยม้าเร็ว
วันที่ 1 เดือน 1 ปีจิ้งคังที่ 18 หว่านเหยียนจงหมิ่นฝ่าฟันอุปสรรคนานัปการ ในที่สุดก็มาถึงเหลียวหยางจากซ่างจิง เขามุ่งหน้าไปยังเมืองเหลียวหยางเบื้องหน้าอย่างกระตือรือร้น
ระหว่างทาง เขาพบพ่อค้าหลายคน คนเหล่านั้นเห็นได้ชัดว่าเป็นชาวชี่ตัน ทั้งยังเป็นคนท้องถิ่นของจวนเหลียวหยาง
หว่านเหยียนจงหมิ่นกล่าวกับพ่อค้าคนหนึ่งว่า “ข้าคืออ๋องสิง หว่านเหยียนจงหมิ่น เดินทางจากซ่างจิงมายังเหลียวหยางด้วยเรื่องสำคัญ เสบียงแห้งที่นำติดตัวมาหมดแล้ว พวกเจ้าจงมอบแผ่นแป้งให้ข้าสักสองสามแผ่น เมื่อข้าเข้าเมืองเหลียวหยางแล้ว จะมอบทองคำหมื่นตำลึงเป็นรางวัลแก่พวกเจ้า”
อีกฝ่ายได้ยินว่าเขาคืออ๋องสิง หว่านเหยียนจงหมิ่น ก็รีบมอบแผ่นแป้งให้หลายแผ่น ถึงกับเชิญเขาขึ้นรถม้า พาเข้าเมืองไปด้วยกัน
เมื่อใกล้ถึงประตูเมือง พ่อค้าคนหนึ่งก็วิ่งนำไปก่อน แล้วกล่าวบางอย่างกับทหารที่เฝ้าประตู
ครู่ต่อมา หว่านเหยียนจงหมิ่นที่กำลังงีบหลับอยู่ในรถม้าพลันรู้สึกรถหยุดลง เขาเปิดม่านหน้าต่างขึ้นอย่างสะลึมสะลือ แล้วก็เห็นทหารสวมเกราะเบาหลายคนเดินเข้ามา
หว่านเหยียนจงหมิ่นชะงักไปเล็กน้อย นั่นมิใช่ทหารกองทัพจิน แต่เป็น...