ในที่สุดจ้าวหนิงก็เข้าใจอย่างถ่องแท้ว่าเหตุใดจึงมีคนคิดเล่นงานเยว่เฟยในยามที่กำลังยกทัพขึ้นเหนือ
เยว่เฟยตัดเส้นทางทำมาหากินของคนจำนวนมากเข้าจริง ๆ!
คนกลุ่มที่เขียนจดหมายถึงหลิวอวิ๋น เหตุใดจึงกล้าประทับตราประจำตำแหน่งของตนลงไป?
เพราะพวกเขาไม่คิดว่าต้าซ่งจะยึดสามเมืองชายแดนเหอเป่ยกลับคืนมาได้ อย่างน้อยในระยะเวลาอันสั้นก็ย่อมทำไม่ได้
ตราบใดที่ยึดกลับมาไม่ได้ พวกเขาก็ปลอดภัย และยังคงหากินต่อไปได้
แต่เยว่เฟยทำอะไรลงไป?
เขาถึงกับยกทัพขึ้นเหนือ!
ถึงกับคิดจะยกทัพขึ้นเหนือ!
ถึงกับเป็นฝ่ายยกทัพขึ้นเหนือ เพื่อทวงคืนดินแดนที่เสียไป!
สำหรับคนเหล่านั้น เรื่องนี้ไม่ใช่ความผิดมหันต์หรือไร!
เมื่อทั่วทุกแห่งล้วนมืดมิด ครั้นมีแสงสว่างสายหนึ่งส่องเข้ามา แสงสว่างสายนั้นก็ย่อมกลายเป็นฝ่ายผิด
เมื่อนึกถึงตรงนี้ แม้จ้าวหนิงจะเป็นคนสุขุมสงบนิ่งมาโดยตลอด แต่ในใจก็อดพลุ่งพล่านด้วยโทสะขึ้นมาไม่ได้
ใบหน้าเขาเขียวคล้ำ น้ำเสียงคมกริบ ตวาดออกไปด้านนอกว่า “ถ่ายทอดคำสั่งลงไป ถอนค่ายออกเดินทางทันที มุ่งหน้าไปจ้าวโจว!”
หลิวอวิ๋นถอนหายใจยาว เขารู้ว่าตนรอดตายไปได้ชั่วคราวแล้ว
กองทัพใหญ่ไม่พำนักอยู่ที่ต้าหมิงต่ออีก
วันนั้นเองก็ถอนค่ายออกจากต้าหมิง มุ่งหน้าไปยังจ้าวโจว
จ้าวโจวเป็นแนวหน้า จากต้าหมิงฝู่ไปจ้าวโจวมีระยะทางเพียงสามร้อยกว่าลี้ อีกทั้งตลอดเส้นทางยังเป็นที่ราบใหญ่แห่งเหอเป่ย
หากเร่งเดินทัพ ก็ใช้เวลาราวห้าวันจึงจะไปถึง
ข่าวที่ฮ่องเต้เสด็จนำทัพด้วยพระองค์เองแพร่สะพัดไปทั่วเหอเป่ยอย่างรวดเร็ว
จ้าวกวนเจียแห่งต้าซ่งแท้จริงแล้วโปรดการเสด็จนำทัพด้วยพระองค์เอง
ซ่งไท่จู่ ซ่งไท่จู่ และซ่งเจินจงต่างเคยเสด็จนำทัพด้วยพระองค์เอง