วันที่ 25 เดือนสี่ กองกำลังของหลี่เยี่ยนเซียนอยู่ห่างจากเย่มี่ลี่เพียงร้อยกว่าลี้
ที่นี่เป็นจุดพักแรกของเยลี่ว์ต้าสือหลังเข้าสู่ซีอวี้ อีกทั้งเยลี่ว์ต้าสือยังสถาปนาศักราชและขึ้นเป็นจักรพรรดิ ณ ที่แห่งนี้
กล่าวได้ว่าที่นี่คือแหล่งกำเนิดความรุ่งเรืองของเหลียวตะวันตก
หลี่เยี่ยนเซียนเลือกโจมตีที่นี่ก็เพื่อบีบให้เยลี่ว์ต้าสือยกทัพมาถึง หากเป็นเช่นนั้น แนวรบก็จะไม่ถูกผลักออกไปไกลกว่าพันลี้ถึงเมืองหู่ซืออว่อเอ่อร์ตัว
ทว่าหลี่เยี่ยนเซียนประเมินเยลี่ว์ต้าสือต่ำไปอย่างเห็นได้ชัด เมื่อเขามาถึงเมืองเย่มีลี่ ก็พบว่าเมืองแทบจะกลายเป็นเมืองร้างแล้ว
เรื่องนี้ไม่ตรงกับข่าวกรองก่อนหน้านี้
เห็นได้ชัดว่าหน่วยสอดแนมของอีกฝ่ายเชี่ยวชาญด้านการข่าวเป็นอย่างยิ่ง ทั้งยังลงมือก่อนพวกเขาหนึ่งก้าว
สถานการณ์ช่างน่าอึดอัดนัก
จากเมืองเป่ยถิงถึงเย่มี่ลี่ห่างกันถึงพันลี้ กลับต้องคว้าน้ำเหลวเสียได้
หลี่เยี่ยนเซียนตระหนักได้ทันทีว่า เรื่องนี้อาจไม่เรียบง่ายเพียงเท่านั้น
เขาส่งคนเข้าเมืองไปตรวจสอบก่อนรอบหนึ่ง ชาวชี่ตันเก็บข้าวของได้สะอาดหมดจดจริง ๆ แม้แต่เสื้อผ้าชั้นในก็ไม่เหลือไว้
นี่คือข้อดีของการเร่ร่อน หากเปลี่ยนเป็นสังคมเกษตรกรรม การจะถอนตัวออกไปในเวลาอันสั้นย่อมไม่ใช่เรื่องง่าย
หลี่เยี่ยนเซียนทอดถอนใจว่า “เยลี่ว์ต้าสือยอมทิ้งแม้แต่แหล่งกำเนิดความรุ่งเรือง เพียงเพื่อเผชิญหน้ากับพวกเรา คนผู้นี้ยากจะรับมือ!”
วันนั้นหลี่เยี่ยนเซียนก็ถอนทัพเช่นกัน
ทว่าระหว่างทางกลับ กองทัพซ่งถูกทหารม้าที่ไม่ทราบที่มารบกวนอยู่หลายครั้ง
เป็นชาวชี่ตันหรือไม่?
หลังปะทะกันหลายหน หลี่เยี่ยนเซียนก็พบว่าอีกฝ่ายมิใช่ชาวชี่ตัน แต่เป็นชาวฮุยกู่