พูดถึงจางจวิ้น นับจากครั้งก่อนที่ยึดทรัพย์สินของเขา ก็ผ่านมาสองปีกว่าแล้วกระมัง
ได้ยินว่าตลอดสองปีกว่ามานี้ จางจวิ้นไม่เพียงไม่ซึมเศร้าเพราะถูกยึดทรัพย์สิน กลับใช้ชีวิตในแถบเมืองหางโจวได้อย่างคล่องแคล่ว
คนผู้นี้ต้องใช้ให้ถูกที่จริง ๆ!
ญี่ปุ่นในสมัยโบราณขึ้นชื่อว่าเป็นแหล่งทองคำและเงิน นี่เป็นความรู้ทางประวัติศาสตร์พื้นฐานที่จ้าวหนิงยังมีอยู่
หวังจงหวังกล่าวว่า “เรื่องที่ญี่ปุ่นมีทองคำและเงินมากนั้น ชาวบ้านลือกันมานาน ข้าเองก็ได้ยินมาไม่น้อย แต่ราชสำนักจะได้ทองคำและเงินจากที่นั่นอย่างไร เรื่องนี้ไม่ง่ายเลย”
“นับแต่รัชสมัยเจินจง ราชวงศ์ซ่งของเราก็มีธรรมเนียมค้าขายกับญี่ปุ่นอย่างกว้างขวางตามชายฝั่ง ได้ทองคำและเงินมาไม่น้อยจริง ทว่าส่วนใหญ่อยู่ในมือชาวบ้าน อีกทั้งไม่อาจตรวจสอบได้ว่าพ่อค้าเหล่านั้นได้กำไรมากน้อยเพียงใด” จ้าวหนิงกล่าว “สิ่งที่ข้าต้องการคือให้ราชสำนักได้รับทองคำและเงินเหล่านั้น”
เฉียนอวี้ชิงกล่าวว่า “เรื่องนี้ไม่ยาก ชาวญี่ปุ่นชื่นชอบบทกวีและภาพวาดอักษรของราชวงศ์เราที่สุด โดยเฉพาะผลงานของซูจื่อจานกับหวงถิงเจียน พวกเขาหวงแหนทั้งอักษร ภาพวาด และบทกวีเป็นอย่างยิ่ง”
“ของเหล่านั้นในต้าซ่งเองก็มีค่าเทียบเท่าเมืองทั้งเมือง” หวังจงหวังกล่าว
“ข้าหมายถึงทำสำเนา ไม่จำเป็นต้องเป็นผลงานต้นฉบับ” เฉียนอวี้ชิงกล่าว “เครื่องเขียนทั้งสี่อย่างยังเป็นที่นิยมในญี่ปุ่น ชาวญี่ปุ่นเห็นว่านี่เป็นหนทางเดียวที่จะก้าวขึ้นสู่ชนชั้นสูง”
“เจ้าหมายถึงใช้สิ่งเหล่านี้แลกทองคำและเงินหรือ?”