จี้ซูอี้แอบมองเสิ่นโย่วหนิงครั้งแล้วครั้งเล่า ทั้งหมดล้วนอยู่ในสายตาของถานชิงอวิ๋น นางไม่รู้จักความสัมพันธ์แบบสหายร่วมตระกูล
แต่เมื่อครู่ที่นางถูกจี้ซูอี้ปกป้องอยู่ด้านหลัง ก็พอจะฟังเข้าใจเรื่องราวได้เจ็ดส่วนแปดส่วน
คนที่ทำให้ท่านปู่หวาดกลัวได้ถึงเพียงนี้ ก็คือสตรีตรงหน้าที่ไม่ปริปากพูดแม้แต่คำเดียวตั้งแต่ต้นจนบัดนี้น่ะหรือ?
ชาติตระกูลของนางคงต้องดีมากสินะ?
มิเช่นนั้นคงไม่ได้แต่งกับพี่สาวที่งดงามเช่นนี้
สามสิบปีก่อน ประเทศหัวกัวผ่านร่างกฎหมายสมรสเพศเดียวกัน เพียงแต่เวลานั้นเทคโนโลยีเพาะเลี้ยงตัวอ่อนยังไม่พัฒนา กลุ่มผู้ที่จดทะเบียนเพศเดียวกันส่วนใหญ่จึงยังคงใช้วิธีรับบุตรบุญธรรม
จนถึงตอนนี้ เทคโนโลยีเพาะเลี้ยงตัวอ่อนเข้าสู่ขั้นที่มั่นคง แม้ยังมีความเสี่ยง แต่ก็มีคนจำนวนไม่น้อยที่ลองใช้
นี่คือสิ่งที่ถานชิงอวิ๋นเรียนในชั้นเมื่อไม่กี่วันก่อน และนั่นก็เป็นบทเรียนสุดท้ายที่นางได้เข้าเรียน
หากยังไม่ไปขอเงินกับท่านปู่ นางก็จะแม้แต่ค่าใช้จ่ายประจำวันก็ไม่อาจควักออกมาได้
“พี่สาว ขอบคุณนะคะ”
เดินมาถึงหน้าประตูเรือนเก่าที่ดูเก่าแก่มีเสน่ห์ ถานชิงอวิ๋นยกมือขึ้นดึงแขนเสื้อของจี้ซูอี้เบา ๆ ในดวงตาคู่สวยของนางสะท้อนประกายจริงใจ
นางยังแอบชำเลืองมองแผ่นหลังของประมุขถานที่สวมชุดจงซาน ไม้เท้าหัวมังกรสีแดงเลือดนกก้าวเดินลับตาไปด้วยท่าทีหวาดหวั่น
เอ่ยขอโทษอย่างจริงใจ
เสิ่นโย่วหนิงหันกลับมาก่อน จี้ซูอี้ได้ยินน้ำใจไมตรีจากตัวเอกหญิงก็รู้สึกซาบซึ้งยิ่งนัก
ในต้นฉบับเดิม นี่เป็นสิ่งที่ไม่เคยเกิดขึ้นเลยแม้แต่ครั้งเดียว
ถานชิงอวิ๋นกับตัวละครเดิมพบกันในช่วงท้าย ๆ ของเส้นเวลา ทั้งสองคือสภาวะที่เกลียดชังซึ่งกันและกัน