"โย่วหนิง ฉันไม่ได้รบกวนงานเธอใช่ไหม"
"เธอออกมาเร็วขนาดนี้ เรื่องงานคุยเสร็จแล้วเหรอ"
เมื่อเห็นเสิ่นโย่วหนิงเดินมาที่รถ เปิดประตูแล้วขึ้นมาอย่างคล่องแคล่ว จี้ซูอี้ก็ยังอดกังวลไม่ได้ว่าการปรากฏตัวกะทันหันของเธอจะทำให้เสิ่นโย่วหนิงทำการประชุมวันนี้พัง
[ไม่เป็นไร ฉันไม่เอางานพวกนั้น]
ข้อความที่พิมพ์เตรียมไว้ในโทรศัพท์ถูกเลื่อนมาตรงหน้าจี้ซูอี้
ดูท่าเสิ่นโย่วหนิงจะรู้ว่าเธอในฐานะภรรยาจะถามคำถามนี้
"โย่วหนิง งั้นวันนี้เธอยังต้องทำงานต่อไหม หรือจะให้ฉันเรียกคนขับรถไปส่งเธอที่บริษัทก่อนดี"
จี้ซูอี้เดาใจเสิ่นโย่วหนิงไม่ถูก จึงได้แต่ถามต่อไป
เธอเหลือบมองผู้ช่วยพิเศษของเสิ่นโย่วหนิงที่ยืนอยู่นอกรถด้วยสีหน้าร้อนรน ก็รู้สึกว่าเรื่องนี้ไม่ง่ายอย่างนั้น
หรือว่า การที่เสิ่นโย่วหนิงยกเลิกการประชุมเป็นการตัดสินใจกะทันหัน
แต่ทำไมเสิ่นโย่วหนิงถึงยกเลิกความร่วมมือกับวันฮุยกรุ๊ปล่ะ
คงไม่ใช่เพราะเมื่อกี้เห็นเธอโดนผู้สัมภาษณ์ของวันฮุยกรุ๊ปรังแก เลยอยากระบายความอัดอั้นให้เธอหรอกนะ
จี้ซูอี้หวังว่าจะเป็นอย่างนั้น
แต่เธอก็ไม่ได้หน้าด้านขนาดนั้น
แถมเรื่องเลวร้ายที่เจ้าของร่างเดิมเคยทำกับเสิ่นโย่วหนิงก็ไม่ใช่แค่หนึ่งหรือสองเรื่อง
เสิ่นโย่วหนิงส่ายหน้า เป็นเชิงบอกว่าเธอไม่ไปบริษัท
"อ้อ โย่วหนิง เธอจะกลับบริษัทตอนบ่ายเหรอ"
มองดูตะวันนอกรถ จี้ซูอี้จึงตบหน้าผากตัวเองอย่างเข้าใจ
ป่านนี้ก็ถึงเวลากินข้าวเที่ยงแล้ว เธอยังจะไล่เสิ่นโย่วหนิงไปบริษัทอีก นับว่าไม่ใช่ภรรยาที่ดีจริง ๆ