"คุณนายครับ หากยังมีสิ่งใดต้องการ โปรดสั่งผมอีกครั้ง ผมจะรอคุณนายอยู่ที่นี่"
คนขับรถปิดประตูรถอย่างนอบน้อม
จี้ซูอี้พยักหน้าเร่งให้คนขับขึ้นรถ
"คุณขึ้นไปก่อนเถอะ ถ้าฉันจะกลับบ้านเมื่อไหร่จะโทรแจ้ง"
จี้ซูอี้อารมณ์ดี เงยหน้ามองป้ายตึกวันฮุยกรุ๊ปแวบหนึ่ง
เธอเคยหาข้อมูลบริษัทนี้มาก่อน ตำแหน่งงานและสวัสดิการดีไม่น้อย แถมยังใกล้บ้าน ไปกลับก็สะดวก
ที่สำคัญที่สุดคือสามารถยื่นขอหอพักพนักงานได้
ต่อไปถ้าเกิดมีปัญหาขัดแย้งกับเสิ่นโย่วหนิงขึ้นมาจริง ๆ เธอจะได้ไม่ไม่มีที่ไป
…
"คุณจี้ใช่ไหมครับ"
"สถานภาพสมรสของคุณคือแต่งงานแล้ว แล้วคุณมีแผนจะมีลูกไหมครับ"
กรรมการสัมภาษณ์มองเอกสารประวัติของจี้ซูอี้แล้วขมวดคิ้วแน่น
ถ้าไม่ใช่เพราะหลี่อู่ต้องการให้เขาเล่นเกมนี้ แค่เรซูเมแบบนี้ก็ถูกสกัดตั้งแต่หน้าประตูวันฮุยกรุ๊ปแล้ว
เมื่อได้ยินคำถามนี้ ใบหูของจี้ซูอี้แดงขึ้นมา จนแทบจะหยดเลือดได้
"ไม่มีแผนค่ะ"
คำตอบที่คาดอยู่แล้ว
แต่กรรมการสัมภาษณ์กลับจี้จุดนี้ไม่เลิก
"ไม่มีแผน ไม่อาจใช้เป็นหลักประกันได้นะครับ คุณจี้ พนักงานหญิงที่บริษัทเรารับสมัครนั้น ทางที่ดีควรไม่มีแผนมีลูกภายในห้าปี ไม่อย่างนั้น คุณกลับไปคลอดก่อนแล้วค่อยมาสมัครดีไหม"
แต่เดิมนึกว่าบริษัทใหญ่คงไม่ไร้สาระถึงเพียงนี้ แต่หลังจากได้ยินคำพูดล่วงเกินของกรรมการสัมภาษณ์ สีหน้าของจี้ซูอี้ก็พลันหม่นลง
"ขอโทษนะคะ คุณผู้ชาย ดิฉันและคนรักของดิฉันไม่มีแผนจะมีลูกจริง ๆ"