มันคือคะแนนที่เขาแลกมาจากเกมบ้า ๆ นี่ เพื่อแลกเป็นน้ำยาซ่อมแซมยีน แล้วแอบนำกลับบ้านไปป้อนให้ลูกสาว!
ดังนั้น...
ตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมา ที่เขาเล่นเกมอย่างบ้าคลั่ง ไม่ใช่เพราะหมกมุ่นเลย
เขาต้องค้นพบวิธีช่วยลูกสาวแล้วแน่ ๆ!
แต่เขาอธิบายไม่ได้ เพราะกฎความเงียบของเกม
เธอกัดริมฝีปากล่าง จนได้รสคาวเลือดถึงจะกลั้นเสียงสะอื้นในลำคอไว้ได้
ก่อนหน้านี้เธอเข้าใจเขาผิดไป
ที่แท้ผู้ชายที่เคยมองเธอกับลูกสำคัญยิ่งกว่าชีวิต ไม่เคยเปลี่ยนไปเลย
แต่ทำไมเขาถึงหายตัวไปกะทันหันได้
หรือว่าภารกิจล้มเหลว แล้วถูกลบออกจากระบบ?
ซ่งสวี่เงยหน้าขึ้นอย่างรวดเร็ว
ไม่ใช่!
คู่มือมือใหม่เขียนไว้อย่างชัดเจนว่า เมื่อตัวละครตาย ร่างกายในโลกความจริงก็จะเสียชีวิตอย่างสมเหตุสมผล
อาจเป็นอุบัติเหตุ หรือหัวใจวายกะทันหัน แต่ไม่มีทางทำให้โลกความจริงผิดสังเกต
ถ้าเขาถูกเกมลบออกจริง ๆ ร่างของเขาก็ไม่มีทางหายไป
ความสับสนในดวงตาของซ่งสวี่เลือนหายไปในพริบตา
เธอยังมีโอกาส ยังมีเวลา!
กลับไปตอนนี้หรือ?
ไม่
กลับไปตอนนี้ นอกจากกอดลูกสาวที่กำลังหลับอยู่แล้ว เธอก็ทำอะไรไม่ได้
อยู่ที่นี่ต่างหาก เธอถึงจะสะสมคะแนนได้เร็วขึ้น แลกน้ำยาซ่อมแซมยีนได้มากขึ้น!
เหลียงเหยาเป็นคนเริ่มเส้นทางนี้แล้ว ถึงขั้นอาจต้องจ่ายราคาที่เธอไม่อาจคาดคิด
ตอนนี้เส้นทางนี้ เธอก็ต้องเดินต่อไปให้ได้!
เธอเปิดร้านค้าระบบขึ้นมาอีกครั้ง แล้วกวาดตาดูอย่างรวดเร็ว
เครื่องมือ: ขวานหินแบบง่าย (5 คะแนน), เคียวแบบง่าย (5 คะแนน), จอบแบบง่าย (5 คะแนน)
เสบียงยังชีพ: ขนมปังดำ (5 คะแนน), น้ำสะอาด (3 คะแนน/500 มล.), ผ้าพันแผล (15 คะแนน/ม้วน), คบเพลิง (8 คะแนน/อัน)
ยังมีสินค้าอีกมาก ซ่งสวี่ไม่ได้ดูอย่างละเอียด
เธอมองขนมปังดำราคา 5 คะแนนในมือ แล้วกลืนน้ำลาย
หิวจัง
เพิ่งทำงานไปนิดเดียว ไม่รู้เป็นอะไร ในท้องร้อนราวกับไฟเผา แม้แต่พลังชีวิตก็ลดลงไป 7 แต้ม
แต่ถึงจะมีขนมปังอยู่แค่ก้อนเดียว เธอก็อยากอดทนต่ออีกสักหน่อย
สายตาเลื่อนผ่านหน้าต่างภารกิจ แล้วก็มีภารกิจให้รับปรากฏขึ้นมาอีกสามรายการ
รายการหนึ่งคือกำจัดคางคกตาแดง 10 ตัว รางวัลคือ 20 คะแนน กับดาบสั้นขึ้นสนิมหนึ่งเล่ม
อีกสองรายการคือเก็บกิ่งไม้เล็กกับก้อนหินอย่างละ 30 ชิ้น เธอรับทั้งหมด
ซ่งสวี่ปิดร้านค้า แล้วหลับตาลงแน่นครู่หนึ่ง
ใกล้มืดแล้ว ต้องทำคบเพลิงก่อน ไม่อย่างนั้นคืนนี้คงต้องอยู่แต่ในเพิง
มีคบเพลิงแล้วถึงจะออกไปหาเสบียงได้
ส่วนเรื่องอาหาร...
เธอเปิด “กระเพาะอันเบื้องใหญ่” ของตัวเอง
กระเป๋ามิติที่ติดมากับสกิลนี้ประทับอยู่บนข้อมือของเธอในตอนนี้ คล้ายรอยสัก ลวดลายเป็นซาลาเปาก้อนกลมป้อม
พื้นที่ข้างในดูเหมือนไร้ขอบเขต แค่ตั้งใจจะเปิด ก็สามารถหยิบหรือเก็บของได้ตามต้องการ
เมื่อครู่ตอนขุดมอสส์ เธอเผลอเจอเห็ดสีม่วงกองใหญ่เข้า
ที่บอกว่ากองใหญ่ก็เพราะเห็ดพวกนี้ยาวจริง ๆ
แต่ละดอกหนาเท่านิ้วโป้ง ยาวครึ่งเมตร งอคดพันกันเป็นก้อน
สกิล “กินตามตา” ระบุว่ามันชื่อเห็ดมังกรดิน กินได้ รสชาติอร่อยเลิศ จะกินแบบปรุงสุกหรือทำเป็นซาชิมิก็ได้
นั่นก็หมายความว่ากินดิบได้
ซ่งสวี่เด็ดมันออกมาหนึ่งดอก ถูเบา ๆ กับกางเกง แล้วลังเลก่อนส่งเข้าปาก
ท้องร้องโครกคราก เธอหลับตาแล้วกัดลงไป
กร๊อบ กร๊อบ
ซ่งสวี่เบิกตาโพลงทันที!
กรอบกรุบเหมือนรากบัว ทั้งยังนุ่มลื่นแบบที่มีเฉพาะเห็ด กัดคำหนึ่งแล้วน้ำฉ่ำเย็นชื่นใจก็ทะลักออกมาเต็มปาก
เคี้ยวไปเคี้ยวมา กลับมีรสหวานจาง ๆ แถมยังช่วยดับกระหายด้วย
กินไปหนึ่งดอกแล้ว พลังชีวิตของเธอฟื้นคืนมา 3 แต้ม
เธอกลืนอีกดอกลงไปในสองสามคำ ความรู้สึกเหมือนไฟเผาในท้องก็ทุเลาลงมากทันที
เพียงขยับความคิด เห็ดที่เหลือก็ถูกเก็บเข้าไปในกระเพาะอันเบื้องใหญ่
ซ่งสวี่ถอนหายใจอย่างโล่งอก
มีเห็ดที่กินดิบได้กองนี้ อย่างน้อยก็น่าจะประทังชีวิตได้สองวัน
เธอมองท้องฟ้าด้านนอก ดวงตาทั้งสามดวงเกือบปิดสนิท เหลือเพียงแสงริบหรี่เส้นเดียว
มีเสียงกรอบแกรบประหลาดดังมาจากบริเวณใกล้ ๆ
ต้องรีบทำคบเพลิงแล้ว
เธอเบิกตากว้าง ค้นหาบริเวณรอบเพิง แล้วเจอกิ่งไม้แห้งจากต้นสนที่มีน้ำมันสนอยู่มากสองสามท่อน จากนั้นก็ตัดเส้นใยเปลือกไม้แห้งมาบิดเป็นหัวคบเพลิง
เธอจุดไม้ขีดไฟ
เส้นใยเปลือกไม้ส่งเสียงเปรี๊ยะ ๆ น้ำมันสนติดไฟขึ้นมา
คบเพลิงทำอย่างลวก ๆ ส่องแสงสีส้มแดง ขับไล่ความมืดรอบตัวออกไป
ซ่งสวี่ถือคบเพลิง อีกมือกำขวานหินที่ได้จากภารกิจใหม่ แล้วออกเก็บกิ่งไม้เล็กกับก้อนหินที่ต้องใช้ทำภารกิจอย่างรวดเร็ว โดยวนรอบเพิงเป็นศูนย์กลาง
บางจุดดูเหมือนธรรมดา แต่ “กินตามตา” กลับระบุว่าพื้นตรงนั้นหลวมและพังถล่มง่าย หรือมีงูพิษอยู่ด้านล่าง
ถ้าไม่มีสกิลนี้ เธอคงต้องเจอเรื่องยุ่งยากอีกไม่รู้เท่าไร
ขณะที่เธอเก็บก้อนหินก้อนที่ 15 ซึ่งตรงตามเงื่อนไข แสงบริเวณขอบคบเพลิงก็ส่องไปเจอสิ่งหนึ่งที่กำลังขยับยุกยิกอย่างเชื่องช้า
【หอยทากหินเทา】
【อาหาร: อุดมด้วยแคลเซียม กินได้ รสชาติดีเยี่ยม ต้องให้ความร้อนอย่างทั่วถึง เปลือกแข็ง สามารถนำไปทำอุปกรณ์ป้องกันระดับต่ำได้】
กินได้!
ซ่งสวี่พุ่งเข้าไป แล้วฟาดขวานลงบนหัวที่มันยื่นออกมา!
ร่างหอยทากเกร็งค้าง ก่อนจะอ่อนยวบลงอย่างช้า ๆ
มีข้อความแจ้งเตือนระบบบรรทัดเล็ก ๆ ปรากฏขึ้นที่ด้านล่างของสายตา
【กำจัดหอยทากหินเทา x1 ได้รับค่าประสบการณ์ +1】
【ได้รับ: เนื้อหอยทากหินเทา x1】
【ได้รับ: เปลือกหอยทากหินเทาที่สมบูรณ์ x1】
หลังจากฆ่าหอยทากไปสามตัว คบเพลิงก็เริ่มสว่าง ๆ ดับ ๆ
ความทนทานใกล้หมดอีกแล้ว
ดังนั้นเธอจึงต้องหยุดทำคบเพลิงกับขวานใหม่เป็นระยะ ๆ
กระทั่งเวลาประมาณตีหนึ่งในเกม เธอถึงทำภารกิจเก็บของทั้งสองรายการเสร็จ
ตอนนี้ใบหน้าและเนื้อตัวของซ่งสวี่เปรอะเปื้อนไปหมด ขอบตาก็แดงก่ำเพราะอดนอน
ก่อนหน้านี้เธอก็เคยอดนอนอยู่บ่อย ๆ แต่ไม่รู้ทำไม การอดนอนที่นี่ถึงทำให้เหนื่อยล้าเป็นพิเศษ
ซ่งสวี่ขยี้ตา แล้วกดส่งภารกิจ
【ภารกิจเก็บก้อนหินสำเร็จ! ได้รับแบบพิมพ์เขียวหม้อปรุงอาหาร x1 คะแนน +10】
【ภารกิจเก็บกิ่งไม้เล็กสำเร็จ! ได้รับธนูคันเก่าแบบง่าย x1 คะแนน +10】
【คะแนนปัจจุบัน: 30】
คบเพลิงใกล้ดับอีกแล้ว รอบข้างเริ่มเย็นยะเยือก
ซ่งสวี่รีบกลับเข้าไปในเพิง วางม่านหญ้าลง แล้วดับคบเพลิง
ในความมืด ท้องของเธอก็ร้องจ๊อก ๆ อีกครั้ง
เมื่อครู่นี้ตอนทำงาน เธอแอบเหลือบดูช่องแชตอยู่พักหนึ่ง
ที่แท้ไม่ใช่แค่การใช้สกิลเท่านั้น แม้แต่ตอนทำงานก็ยังใช้พลังความอดทนด้วย
เมื่อพลังความอดทนลดต่ำกว่า 20 ก็จะเข้าสู่สภาวะเหนื่อยล้า
ถ้าต่ำกว่า 10 พลังชีวิตจะเริ่มลดลง
พลังความอดทนฟื้นคืนได้ช้า ๆ ด้วยการพักผ่อนหรือนอนหลับ
ส่วนพลังชีวิตฟื้นได้ด้วยการกินยาหรือกินอาหารเท่านั้น
ในเพิงมืดสนิทจนมองไม่เห็นแม้แต่ฝ่ามือ ซ่งสวี่คลำหาเห็ดสองดอกแล้วเด็ดออกมา เคี้ยวช้า ๆ
ทันใดนั้น เธอก็ชะงักมือ!
มีบางอย่างพุ่งผ่านด้านบนของเพิงหญ้าไป
ซ่งสวี่สะดุ้งเฮือก หยุดขยับทันที
เสียงสวบสาบดังขึ้น
เหมือนมีใครเหยียบหญ้าแห้ง หรือเหมือนกรงเล็บกำลังข่วนผ้าขาด ๆ
เสียงใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ ราวกับมันกำลังปีนกลับมา
ขนทั่วร่างของซ่งสวี่ลุกชัน เธอค่อย ๆ ผ่อนลมหายใจ ไม่กล้าขยับแม้แต่น้อย