หลินเหล่าซานเอาของมาส่งคืน พอยืนยันว่าหลินหร่านไม่เป็นไรแล้วก็ทิ้งท้ายว่าเย็นนี้จะกลับมากินข้าว ก่อนจะวิ่งหายไปอย่างรวดเร็ว
หลินหร่านมองแผ่นหลังที่วิ่งปรู๊ดราวกับลิงของเขาแล้วอดขำไม่ได้
เธอพบว่าพี่ชายทั้งสามคนมีนิสัยแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง
พี่ใหญ่หลินอัน ฉลาดเป็นกรด!
พี่รองหลินจวี ซื่อบื้อ!
พี่รองหลินเล่อ ขี้เกียจ!
เธอยังมีลูกพี่ลูกน้องชายอีกคนชื่อหลินเย่
พี่น้องทั้งสี่มีชื่อรวมกันได้ความหมายว่า สงบสุขและเจริญรุ่งเรืองพอดี!
เมื่อทุกคนเดินไปไกลแล้ว หลินหร่านจึงอุ้มตะกร้าสานกลับเข้าห้อง
เธอจัดเศษผ้าในนั้นใหม่อีกรอบ
สมกับเป็นเศษผ้าจริง ๆ เล็กจนแทบจะไม่มีชิ้นไหนเล็กไปกว่านี้แล้ว
จะเอาไปทำผ้าเช็ดหน้าคงไม่ต้องหวัง อย่างมากก็เอามาต่อ ๆ กันทำยางรัดผมได้เท่านั้น
แต่เศษผ้ามีเยอะ เธอแอบเอาเข้าไปในมิติอยู่บ้างก็คงไม่มีใครสังเกตเห็น
หลินหร่านแยกเศษผ้าสีใกล้เคียงกันไว้เป็นหมวด ๆ ก่อนหยิบเข็มกับด้ายออกมาจากมิติแล้วเริ่มลงมือ
ไม่นานเธอก็เย็บยางรัดผมลายดอกสีขาว กว้างประมาณครึ่งนิ้วเสร็จหนึ่งเส้น
เสื้อที่เธอสวมอยู่เป็นเสื้อสีขาวลายดอก จับคู่กับกางเกงสีดำพอดี
แม้ลายดอกจะต่างกัน แต่ก็พอเข้ากันได้อยู่
จากนั้นเธอก็เย็บที่คาดผมลายดอกสีดำกับสีแดงเพิ่มอีกหลายเส้น ถึงได้หยุดมือ
เมื่อเก็บเศษผ้าที่เหลือเรียบร้อย เธอก็หยิบผ้าฝ้ายเนื้อละเอียดสีขาวหนึ่งพับออกมาจากมิติ เตรียมทำผ้าเช็ดหน้า
สำหรับหลินหร่าน เรื่องนี้ง่ายมาก แค่ตัดผ้าออกมาหนึ่งชิ้นแล้วเย็บเก็บขอบทั้งสี่ด้านก็เรียบร้อย
ชาติที่แล้วเธอเชี่ยวชาญทั้งดนตรี หมากล้อม อักษรและภาพวาด ฝีมือเย็บปักก็คล่องแคล่วจนทำได้อย่างง่ายดาย