ในเขตชุมชนแห่งหนึ่ง ห่างจากฐานที่มั่นผู้รอดชีวิต 5 กิโลเมตร กลุ่มทหารกำลังเร่งกวาดล้างซอมบี้ในบริเวณนี้
เมื่อมีอาวุธหนักเพียงพอ ซอมบี้เหล่านี้ก็ไม่น่ากลัวอีกต่อไป
ภายใต้การยิงถล่ม ซอมบี้ล้มลงเป็นฝูง ๆ
ระหว่างช่วยเหลือผู้รอดชีวิต เหล่าทหารยังเข้าไปค้นหาเสบียงตามซูเปอร์มาร์เก็ตและร้านขายของชำหลายแห่งด้วย
ผู้คนในฐานที่มั่นผู้รอดชีวิตเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ เสบียงที่ต้องใช้ก็ยิ่งมากขึ้น
เสบียงที่ขนกลับมาจากวอลมาร์ตก่อนหน้านี้คงอยู่ได้ไม่นาน
ดังนั้น ภารกิจของทหารจึงไม่ได้มีแค่ช่วยเหลือผู้รอดชีวิต แต่ยังต้องค้นหาเสบียงด้วย
ขณะที่ทหารเพิ่งกวาดล้างซอมบี้ในซูเปอร์มาร์เก็ตเสร็จและกำลังจะเข้าไปค้นเสบียง
จู่ ๆ ซอมบี้นับหมื่นก็ปรากฏตัวจากทุกทิศทาง พุ่งเข้าใส่พวกเขาอย่างบ้าคลั่ง
ทหารกลุ่มนั้นสะดุ้งตกใจทันที...
“ด้านหลังพวกเราก็กวาดล้างไปหมดแล้วไม่ใช่หรือ? ทำไมถึงมีซอมบี้โผล่มาอีก?” ผู้บังคับกองพันจ้าวหย่งจวินขมวดคิ้วถาม
“ไม่รู้เหมือนกัน เหมือนจู่ ๆ ก็ปรากฏตัวขึ้นมา” ผู้บังคับกองร้อยที่อยู่ข้าง ๆ เองก็งุนงงไม่แพ้กัน
“เตรียมรับมือ!”
ยังดีที่คราวนี้พวกเขาออกมาพร้อมกระสุนเต็มอัตรา จึงไม่มีอะไรต้องกลัว
ไม่นาน ทหารก็ตั้งปืนกลแล้วยิงกราดใส่ซอมบี้ที่พุ่งเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง
ซอมบี้ล้มตายเป็นแถบ
แต่ซอมบี้อีกจำนวนมากเหยียบศพที่อยู่ด้านหน้า เร่งฝีเท้าเข้ามาใกล้
“ตูม...”
ระเบิดมือแรงสูงสกัดการบุกของฝูงซอมบี้ไว้ได้ชั่วขณะ
“ฮึ นึกว่ายังเป็นตอนที่กระสุนไม่พอเหมือนก่อนหรือไง” จ้าวหย่งจวินหัวเราะเยาะ