หัวหน้าหน่วยรักษาการณ์พาหยางปินกับพวกเดินเข้าไปด้านในฐานที่มั่น ไม่นานก็พบติงอู่และคนอื่น ๆ ที่ยืนรออยู่
“หัวหน้าทีมหยาง และสมาชิกหน่วยดาวร่วงทุกท่าน ยินดีต้อนรับสู่นครเสวียนอู่!” ติงอู่เดินเข้าไปต้อนรับหยางปินกับพวก
“ไม่รู้ว่าพวกคุณจะมา ถ้ารู้ก่อนผมคงให้คนเตรียมอาหารกับเหล้าไว้แล้ว”
“ไม่เป็นไร พวกเราก็เพิ่งตัดสินใจมาเหมือนกัน เตรียมตอนนี้ก็ยังทัน” หยางปินยิ้มตอบ
“...”
คนรอบข้างมองหยางปินด้วยสายตาพิกล ไม่คิดว่าหัวหน้าหน่วยดาวร่วงในตำนานคนนี้จะพูดจาตรงไปตรงมาขนาดนี้
“ได้เลย ผมจะให้คนไปเตรียมอาหารกับเหล้าเดี๋ยวนี้ หัวหน้าทีมหยาง เข้าไปนั่งข้างในกันก่อนเถอะ” ติงอู่ผายมือเชื้อเชิญ
“ไม่รีบ จัดการธุระก่อน” หยางปินโบกมือ
“ไม่ทราบว่าธุระที่ว่าของหัวหน้าทีมหยางคือ...?” ติงอู่มองหยางปินอย่างสงสัย
“ได้ยินว่านครเสวียนอู่มีแดนมิติว่างเปล่า พวกเราอยากรู้อยากเห็น เลยอยากเข้าไปดู” หยางปินพูดตรง ๆ
“...”
หลังหยางปินพูดจบ อากาศรอบตัวราวกับหยุดนิ่งไปชั่วขณะ
ติงอู่กับคนอื่น ๆ ใจหายวาบ
แดนมิติว่างเปล่าคือกุญแจสำคัญที่ทำให้พวกเขาผงาดขึ้นมา ทั้งยังเป็นสิ่งที่ลับและสำคัญที่สุดของนครเสวียนอู่ แน่นอนว่าติงอู่ไม่อยากเปิดเผยให้คนอื่นรู้
ก่อนหน้านี้คนจากปักกิ่งก็เคยลองถามหยั่งเชิง แต่เขาปฏิเสธไปอย่างเด็ดขาด
ไม่คิดเลยว่าคนของหน่วยดาวร่วงจะมาที่นี่เพราะแดนมิติว่างเปล่า เรื่องนี้ทำให้เขาหนักใจอย่างยิ่ง
ทุกคนรู้ดีว่าหน่วยดาวร่วงมีอำนาจมากเพียงใด เขาย่อมปฏิเสธพวกเขาตรง ๆ เหมือนที่ปฏิเสธทางการไม่ได้