มองดูห้วงมิติที่บิดเบี้ยว หยางปินก็รู้สึกปวดหัวขึ้นมา
แดนมิติว่างเปล่าแห่งนี้อยู่ไม่ไกลจากนครดาวร่วงของพวกเขา หากมีอะไรหลุดออกมาอีก นครดาวร่วงจะเป็นฐานที่มั่นแห่งแรกที่เคราะห์ร้าย
“หรือเราต้องย้ายบ้านอีกแล้ว?” หยางปินคิดในใจ
แต่ไม่นานเขาก็ส่ายหน้า หากมีสิ่งมีชีวิตน่าสะพรึงกลัวหลุดออกมาจริง ๆ ต่อให้ย้ายไปที่ไหนก็ไม่ต่างกัน แค่ตายเร็วหรือตายช้าเท่านั้น แทนที่จะเสียเวลาคิดเรื่องนี้ สู้รีบฝึกฝนเพิ่มความแข็งแกร่งยังจะดีกว่า
มีเพียงพลังที่แข็งแกร่งเท่านั้น จึงจะรับมือกับอุปสรรคทุกอย่างได้ การหลบหนีแก้ปัญหาอะไรไม่ได้
“ไปกันเถอะ พวกเราไปนครเสวียนอู่”
ทุกคนกระโดดขึ้นหลังนกเพลิง มุ่งหน้าไปทางนครเสวียนอู่
ตอนนี้หยางปินกับพวกอยากพัฒนาความแข็งแกร่งต่อ นอกจากฝึกฝนแล้ว ก็เหลือเพียงฝากความหวังไว้กับแดนมิติว่างเปล่า
ในบรรดาแดนมิติว่างเปล่าที่รู้จักกันอยู่ตอนนี้ พวกเขาเคยไปที่อื่น ๆ มาหมดแล้ว
ปัจจุบัน แดนมิติว่างเปล่าของเมืองกว่านเข้าไปไม่ได้ ส่วนแดนมิติว่างเปล่าของนครจินหลิง หยางปินก็ยังไม่มั่นใจว่าจะรับมือไหว
คราวก่อนอีกฝ่ายอยู่ห่างออกไปตั้งไกล แค่เหลือบมองเขาก็ทำให้บาดเจ็บสาหัส พอนึกถึงตอนนี้ก็ยังอดหวาดหวั่นไม่ได้
ก่อนหน้านี้เขาคาดเดาว่าสัตว์ร้ายน่าสะพรึงกลัวตนนั้นอาจมีพลังอยู่ในขั้นเทียนเฉวียนระดับ 24 แต่ตอนนี้คิดดูแล้ว มีโอกาสสูงว่าจะไม่ได้มีแค่นั้น เพราะฉะนั้นถ้าเลี่ยงได้ก็อย่าไปยั่วยุมัน
เมื่อตัดแดนมิติว่างเปล่าเหล่านั้นออกไป ที่ที่พวกเขาไปได้ก็เหลือเพียงแดนมิติว่างเปล่าของนครเสวียนอู่