ลิงขนขาวที่วิ่งมาทางนี้มีเพียง 8 ตัว แต่ทุกตัวแข็งแกร่งจนน่าตกใจ
ดูจากคริสตัลในหัวของพวกมันแล้ว ลิงพวกนี้อย่างน้อยก็อยู่ขั้นสิบเอ็ด!
คริสตัลในหัวของลิงที่เป็นจ่าฝูงยิ่งเป็นสีฟ้า ซึ่งหยางปินไม่เคยเห็นมาก่อน!
คริสตัลของสัตว์ที่ต่ำกว่าขั้นหกเป็นสีแดง ส่วนตั้งแต่ขั้นหกถึงขั้นสิบเอ็ดเป็นสีม่วง สีฟ้ามีความเป็นไปได้อย่างเดียวว่าเป็นขั้นสิบสอง ขั้นไคหยาง!
นี่คือสัตว์กลายพันธุ์ระดับสูงสุดที่จุดดาวดวงที่สองสว่างขึ้นอย่างสมบูรณ์แล้ว ต่อให้เป็นหยางปินในตอนนี้ ก็ยังไม่กล้าคิดจะต่อกรกับพวกมันแม้แต่น้อย
หลังจากปะทะกับสัตว์กลายพันธุ์มาหลายกลุ่ม หยางปินเคยคิดว่าพวกมันที่นี่คงแข็งแกร่งประมาณนี้กันหมด
แต่ไม่คิดเลยว่าจะมีสัตว์กลายพันธุ์ขั้นไคหยางอยู่ด้วย
ถ้าเป็นแบบนี้ เขาคงต้องกลับมาคิดใหม่ว่าจะเสี่ยงอยู่ที่นี่ต่อหรือไม่ อันตรายของที่นี่เกินกว่าที่เขาคาดไว้แล้ว
ฝูงหมาป่าสีเลือดเองก็กำลังมองลิงขนขาวเหล่านั้นด้วยแววตาหวาดกลัว
นี่เป็นครั้งแรกที่หยางปินรู้ว่าหมาป่าสีเลือดซึ่งไม่กลัวตายพวกนี้ก็รู้จักกลัวเหมือนกัน
ตอนนี้ลิงขนขาวเหล่านั้นพุ่งเข้าสู่สนามรบแล้ว ก่อนจะคว้าหมาป่าสีเลือดใกล้ตัวขึ้นมากัดเต็มคำ
หมาป่าสีเลือดถูกกัดตายทันที ส่วนพวกมันกลับกลืนเลือดของหมาป่าสีเลือดอย่างเอร็ดอร่อย
หมาป่าสีเลือดรอบข้างพุ่งเข้าใส่พวกมันอย่างไม่คิดชีวิต แต่พวกมันกลับไม่ใส่ใจแม้แต่น้อย
ฟันของหมาป่าสีเลือดกัดลงบนตัวพวกมัน ยังไม่อาจเจาะหนังได้ด้วยซ้ำ
“โฮก!”
ทันใดนั้นหมาป่าสีเลือดขั้นสิบก็หอนยาว จากนั้นหมาป่าสีเลือดทั้งฝูงก็หนีเตลิดไปไกล ไม่สนใจหยางปินกับพวกเขาอีก