พาหนะบินได้หลายตัวร่อนลงบนซากปรักหักพัง หยางปินและพวกพากันกระโดดลงจากหลังพาหนะ
ไม่นานนัก คนกลุ่มใหญ่ก็กรูกันเข้ามาล้อมพวกเขาไว้
「พูดจาอะไรไม่รู้เรื่อง!?」(ภาษาญี่ปุ่น)
หยางปินมองไปทางลิงผอม
「มันถามว่าพวกเราเป็นใคร」 ลิงผอมสมกับเป็นล่ามรอบด้าน แค่ฟังก็รู้ความหมายของอีกฝ่ายแล้ว
「บอกมันไปว่าพวกเราเป็นพ่อมัน! แล้วให้มันเอาคริสตัลพลังทั้งหมดในฐานที่มั่นออกมา!」
「......」
「ลูกพี่ พลังพิเศษของผมทำให้รู้ว่ามันพูดอะไร แต่ผมพูดภาษาญี่ปุ่นไม่ได้นะ」 ลิงผอมทำหน้าเอือมระอา
「.......」
「พวกคุณเป็นคนหัวเซี่ยหรือ!?」 ชายที่เป็นหัวหน้าพูดขึ้นด้วยภาษาหัวเซี่ยอย่างคล่องแคล่ว
「เอ๊ะ ไอ้เตี้ย นายพูดภาษาหัวเซี่ยได้ แล้วเมื่อกี้จะพูดภาษานกอะไรกับฉันวะ!」
หน้าชายผู้นำคล้ำเขียว ทว่าเขาก็ข่มความโกรธแล้วเอ่ยขึ้นอีกครั้ง
「คนหัวเซี่ย พวกคุณมาที่นี่ได้ยังไง!?」
「แล้วมันธุระอะไรของแก! ปล้น! เอาคริสตัลพลังทั้งหมดในฐานที่มั่นออกมาให้ฉัน!」 หยางปินพูดเสียงเข้ม
「บากะยาโร่!」 ชายผู้นำเดือดดาล
「ไอ้พวกคนหัวเซี่ย! พวกแกอยากตายหรือไง!」
「ฆ่าพวกมัน!」
ทันทีที่ชายผู้นำออกคำสั่ง ทักษะนับไม่ถ้วนก็พุ่งเข้าใส่หยางปินและพวก
มุมปากหยางปินยกขึ้นเล็กน้อย
「ไม่ต้องเกรงใจ ฆ่าได้ตามสบาย!」
「ได้เลย!」
「พวกนายฆ่าไป ฉันถ่ายวิดีโอเอง!」 หูเหวินเลี่ยงยิ้ม ก่อนจะกระโดดขึ้นหลังเสี่ยวฮุย หามุมเหมาะ ๆ แล้วเปิดกล้อง
ฐานที่มั่นปักกิ่ง หัวเซี่ย...