เมื่อยามาโมโตะได้ยินเสียงตะโกนของลิงผอม ดวงตาก็เป็นประกายขึ้นมาทันที
“มีหวังแล้ว!”
จากนั้นเขารีบตอบกลับไปว่า “ได้เลย เดี๋ยวจัดการให้!”
สิ้นเสียง ยังไม่ทันได้หันตัว ร่างของเขาก็แข็งทื่อ ก่อนจะล้มตึงลงกับพื้น
“???”
ทุกคนมองภาพตรงหน้าด้วยสีหน้ามึนงง
“นี่มันเกิดอะไรขึ้น?”
หยางปินมองหลินอี้เฟยด้วยรอยยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม
“ทำไมเธอถึงฆ่าเขา?”
“หัวหน้า... ฉันคิดว่าเขากำลังทำให้ขวัญกำลังใจของพวกเราปั่นป่วน ก็เลย...” หลินอี้เฟยก้มหน้าลงอย่างกระดากอาย
“.....”
“คุณเฟยคนสวย คิดมากไปแล้ว ขวัญกำลังใจของพวกเราจะถูกเขาปั่นป่วนได้ยังไง!” ไอ้ดำพูดอย่างมีคุณธรรม
“ใช่แล้ว ขวัญกำลังใจพวกเราแน่วแน่จะตาย!” ลิงผอมเสริม
“ฉันว่าที่เฟยเฟยฆ่าเขาน่ะถูกแล้ว พวกนายได้ยินคำว่านักแสดงหนังผู้ใหญ่แล้วตาเป็นประกายกันทุกคน ฮึ ฉันไม่ให้พวกนายดูหรอก!” หูเหวินจิ้งส่งเสียงฮึดฮัด
“เฮ้อ น่าเสียดายจริง ๆ” หยางปินส่ายหน้า
“หัวหน้า... คุณอยากดูจริง ๆ เหรอ?” หลินอี้เฟยกัดริมฝีปาก มองหยางปิน
“จะเป็นไปได้ยังไง ฉันหมายถึงคริสตัลพลังต่างหาก น่าเสียดายที่ต้องไปหาเองทีหลัง!” หยางปินตอบอย่างชอบธรรม
“อ้อ” หลินอี้เฟยพยักหน้าอย่างกึ่งเชื่อกึ่งสงสัย
“จริงสิ หัวหน้า เดี๋ยวพวกเราก็หานักแสดงหนังผู้ใหญ่เองได้เหมือนกันนะ” ไอ้ดำกระซิบข้างหูหยางปิน
“ไปให้พ้นก่อน ฆ่าคนให้เสร็จ เลี่ยงจื่อยังถ่ายวิดีโออยู่ ถ้าถ่ายท่าทางลามกของแกติดไปด้วย เดี๋ยวภาพลักษณ์พวกเราจะเสียหมด”
“ไม่เป็นไรหัวหน้า ผมตัดต่อได้ ถึงตอนนั้นก็ตัดส่วนนั้นทิ้งก็เรียบร้อย” ลิงผอมตบอกพลางพูด